และเห็นด้วยในคำพูดเมื่อครู่ ยกเว้นเพียงแต่เจมส์เท่านั้นที่กำลังถูกทิ้งให้อยู่ในความฉงน
“ หะ จริงดิ !? ทำไมฉันเคยไม่รู้เลย ? ”
“ หึ ก็เพราะแกไม่เคยใส่ใจตัวเองเลยไง ” ทอมสันเอ่ยเสริม
เมื่อพบว่าสายตาของเจมส์นั้นกำลังจ้องมองมาที่ตนอย่างรอคำตอบ หลินตงก็ชี้นิ้วของเขาไปที่หน้าอกข้างซ้ายของตนเอง
“ หัวใจของแกยังไงล่ะ . . . หัวใจที่ไม่รู้จักคำว่าพ่ายแพ้หรือล้มเหลว มันเป็นสิ่งที่ฉันหรือแม้แต่คนอื่นๆในที่นี้ไม่มีอยู่ ลองคิดดูว่าแกจะมาถึงจุดนี้ได้ยังไงถ้าขาดซึ่งไหวพริบ ความรอบครอบ สติปัญญา ความสามารถและที่สำคัญคือหัวใจที่ไม่เคยพ่ายแพ้ของแก แกมีทุกอย่างเจมส์แม้ว่ามันจะไม่โดดเด่นเท่ากับพวกเราทุกคนแต่แกก็มีทุกอย่างที่ทุกคนมี ในกลุ่มของพวกเราแกคือคนที่ไม่โดดเด่นแต่ก็สมบูรณ์พร้อมมากที่สุด ” หลินตงเอ่ย
หัวใจที่ไม่พ่ายแพ้หรือล้มเหลว. . .
ใช่แล้ว ! เพราะหัวใจที่ไม่พ่ายแพ้หรือล้มเหลวทำให้ฉันอยู่ที่นี่
ฉันจะไม่ล้มเหลวเพราะฉันไม่เคยคิดถึงความล้มเหลว จะแข็งแกร่งได้อย่างไรถ้าหากหัวใจถูกผูกมัดด้วยความไม่มั่นใจ จะเปลี่ยนแปลงได้อย่างไรถ้าหากขาดซึ่งความแน่วแน่ . . .
ความล้มเหลวเหรอ ? ไม่ !
เพราะฉันมีหัวใจที่ไม่เคยล้มเหลว!!
เหมื