ักทาย
กระทั่งทุกอย่างหมุนคว้าง สายตาพลิกกลับ พลันตื่นตระหนกพร่ำว่า
“หา?”
โครม!
เสียงแน่นดังสนั่น รัศมีพุทธปะทุแสง ทว่า “กายทอง” กลับแตกระเบิด เว่ยมอโถจุนเจ่อหาได้กลายเป็น “ศีรษะพูดได้” ดั่งเช่นบรรดาคนที่เคยถูกเจินเหรินปราบมารสังหารในอดีต แต่กลับสิ้นใจ ณ ตรงนั้น! วิญญาณดวงหนึ่งลอยล่องออกจากกาย มวลพุทธแสงจากแดนสุขาวดีก็รีบพุ่งมารับ หวังนำเขากลับไปเกิดใหม่ในแผ่นดินพุทธเพื่อเริ่มเกิดใหม่อีกครา…
หากแต่ ณ ชั่วขณะนั้นเอง
เปรี๊ยะ!
เสียงแตกร้าวดังแหลมสะท้อนอยู่บนดวงจิตอันเลือนลางของเว่ยมอโถจุนเจ่อ พุทธแสงจากแดนสุขาวดีหลั่งลงมาดังสายน้ำ ทว่าเมื่อกระทบลงกลับคล้ายไหลผ่านตะกร้าที่เต็มไปด้วยรูรั่ว
ตกลงมาเท่าใด ย่อมรั่วไหลไปเท่านั้น
ซู่ซู่!
วินาทีถัดมา เมื่อลมโชยพัด วิญญาณของเว่ยมอโถจุนเจ่อก็สลายกลายเป็นธุลี ละล่องจางหาย ทิ้งไว้เพียงพุทธแสงแห่งการนำทางจากแดนสุขาวดีที่ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ…เงียบงันดั่งความตาย
อีกด้าน ลวี่หยางมองพลางใจสั่นสะท้าน
แม้ตนเองก็สามารถทำได้เช่นกัน ทว่าต้องอาศัยคุณวิเศษของกระบี่【ลี่เจี๋ยโปว】ที่ใช้ตัดขาดเส้นโยงแห่งกรรม ทำให้แสงรับวิญญาณของแดนสุขาวดีไม่อาจจับเป้าหมายได้
โดยแก่นแท้…นั่นคือการลัดขั้นอย่างหนึ่ง
แต่กับเจินเหรินปราบมาร หาใช่เช่นนั้น
วิธีของเขารุนแรงสุดขีด…เพียงหนึ่งกระบี่ที่ฟันลง ก็ได้สังหารจนสิ้นทั้งกายและจิต เพียงแต่เว่ยมอโถจุนเจ่อยังไม่ทันรู้ตัวว่าตายไปแล้ว ดัง
