เสียงทักทายทำให้เจมส์หยุดชะงัก เขาชะโงกหน้าหันกลับมาและพบกับผู้เล่นหนุ่มที่ซึ่งมีอายุวัยใกล้เคียงกัน เหนือศีรษะของเขาแสดงให้เห็นนามเรียก “ นายลูกชิ้น ” นอกจากนั้นที่ใกล้ๆกันเจมส์ยังเห็นฝักดาบอยู่ข้างๆผู้เล่นชายคนนั้น เขาควรจะเป็นจอมดาบทำลายล้าง. . .
“ ใช่ ” เจมส์เอ่ยตอบง่ายๆ
“ ฉันเดาว่าท้องนายคงว่างอยู่ ถ้านายไม่รังเกียจมาทานด้วยกันสิ ฉันกำลังจะทำอาหารพอดี ” นายลูกชิ้นเอ่ย
เห็นว่าชายหนุ่มกำลังตัดสินใจนายลูกชิ้นจึงรีบเอ่ยเสริม “ ฉันเลี้ยงเอง ”
ได้ยินเช่นนั้นเจมส์ก็ยักไหล่ . . .ใครบ้างไม่ชอบของฟรี
กองไฟถูกก่อขึ้นพร้อมกันนั้นนายลูกชิ้นก็นำหม้อออกมาจากช่องเก็บของ เขาตั้งหม้อบนกองไฟและนำวัตถุดิบต่างๆใส่ลงไปอย่างช่ำชอง
“ นายชอบทำอาหารเหรอ ? ” เจมส์ชวนคุยตามมารยาท เขาไม่ใช่คนที่ไร้ซึ่งมนุษยสัมพันธ์ไปซะทีเดียว
“ จริงๆฉันเรียนเชฟ นอกจากนี้ทักษะการทำอาหารของฉันยังถึงระดับสามแล้วนะ ” นายลูกชิ้นเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
“ โอ้ มื้อนี้ต้องสุดยอดแน่ๆ ”
