ใช้เวลาเพียงไม่นานหม้อที่ตั้งอยู่บนเตาไฟก็ส่งกลิ่นหอมออกมา เห็นได้ชัดว่าการทำอาหารของนายลูกชิ้นนั้นประสบความสำเร็จซึ่งกลิ่นหอมเป็นสิ่งที่บ่งบอกได้อย่างดีว่าอาหารจานนี้ไม่ใช่ของเสีย
“ เอาล่ะเรียบร้อย บริการตัวเองนะสหาย ” นายลูกชิ้นเอ่ย
เจมส์พยักหน้าก่อนที่เขาจะยื่นมือไปยังหม้อที่กำลังร้อนฉ่า นิ้วชี้ของเขาจิ้มไปบนผิวหม้อมันให้ความรู้สึกอุ่นเล็กน้อยจากนั้นเมนูระบบก็ปรากฏขึ้น
เจมส์เลือกแบ่งอาหารจากนั้นถ้วยซุปที่เหมาะสำหรับผู้รับประทานหนึ่งคนก็ปรากฏบนมือของเขา
: ซุปเนื้อสมุนไพรทั่วไป เกรด 1 :
เพิ่มโบนัสการฟื้นฟูพลังงาน +20% ฟื้นฟูค่าพลังวิญญาณ 15%
“ ซุปดี ” เจมส์พึมพำ
ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังจัดการกับชามซุปของแต่ละคน นายลูกชิ้นก็เอ่ยขึ้น “ สุดยอดไปเลยนะเกมนี้ เหมือนกับได้มาใช้ชีวิตอยู่อีกโลกนึงเลย ”
“ มีอะไรที่ทำให้นายแปลกใจกว่านี้รออยู่อีกเยอะ. . . ”
คำพูดของผู้เล่นหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆทำให้นายลูกชิ้นหันมามองด้วยสายตาประหลาดใจ “ โอ้ ดูเหมือนว่านายจะรู้อะไรมาสินะ ”
เจมส์เพียงยักไหล่ง่ายๆในเชิงให้คำตอบแต่การแสดงออกของเขาก็ยังคลุมเครือราวกับคำพูดเมื่อกี้เป็นเพียงแค่การคาดเดา
