ธนาคารไม่ใช่ทางเลือกของเจมส์ ไม่ต้องพูดถึงทรัพย์สินค้ำประกันเขายังไม่มีแม้แต่เงินฝากในบัญชี ดังนั้นความหวังที่จะได้รับการอนุมัติเงินกู้จากธนาคารจึงเป็นศูนย์ ทางเดียวที่เขาจะสามารถกู้เงินได้คือการกู้ยืมนอกระบบ
แม้จะมีดอกเบี้ยมหาโหดแต่การอนุมัติก็ง่ายแสนง่าย หากเขาไม่เรียกร้องจำนวนเงินที่มากเกินไป
หลังจากคิดหาทางแก้ปัญหาได้แล้ว เจมส์ก็หาวออกมาอย่างอดไม่ได้ เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขารู้สึกว่าเตียงเก่าๆที่เขานั่งอยู่นั้นน่าอภิรมย์เหลือเกิน
บางทีอาจเป็นเพราะความรู้สึกปลอดภัยในยุคสมัยที่แสนสงบนี้ หรืออาจเป็นเพราะภาระอันหนักอึ้งที่แบกรับมาตลอด ทำให้เขาปรารถนาการพักผ่อนอย่างที่สุด
“แด่คืนแรกในการเริ่มต้นใหม่” เจมส์พึมพำก่อนที่สติของเขาจะค่อยๆ เลือนรางลง
คืนผ่านไปและรุ่งเช้าของวันใหม่ก็มาถึง สิ่งแรกที่ทำให้เจมส์ตื่นขึ้นไม่ใช่เสียงแตรรถยนต์บนถนนที่แออัด หรือแม้แต่นาฬิกาปลุก หากแต่เป็นเสียงเคาะประตู
ก๊อก ก๊อก…
เจมส์ลืมตาตื่นขึ้นราวกับเพิ่งหลับตาลง ดวงตาของเขาสดใสและประสาทสัมผัสตื่นตัวถึงขีดสุด สิ่งแรกที่เขาทำคือกรอกตาเพื่อสังเกตสภาพแวดล้อม ก่อนจะถอนหายใจออกมา
