มินาเสะจ้องมองชายต้องสงสัยเป็นระยะๆ เมื่อพบว่าชายคนดังกล่าวเดินผ่านช่องที่สามารถเลี้ยวมายังโต๊ะของเธอ มินาเสะรู้สึกโล่งใจขึ้นเปราะหนึ่ง
แต่กระนั้นเองในช่วงเวลาที่เธอผ่อนคลายอยู่นั้น ชายคนดังกล่าวก็ได้เดินสวนกับชายหนุ่มคนหนึ่ง
นี่เป็นครั้งแรกที่มินาเสะรู้สึกถึงความตายที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อม หัวใจของเธอเต้นรัวราวกับมีม้านับพันวิ่งอยู่ด้านใน แต่ในความตื่นตระหนกนั้นสัญชาตญาณที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดีก็เข้ามาควบคุมร่าง
เธอไม่ได้เฉื่อยชาแม้แต่วินาทีเดียว มือเรียวของเธอค่อยๆยกปืนขึ้นเล็งมั่น ในใจมีความคิดที่ชัดเจนว่าหากจำเป็น เธอจะต้องยิง!
หรือจะพลิกโต๊ะนั่นให้คว่ำลงเพื่อสร้างความโกลาหล? มินาเสะพร้อมที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอด ไม่ว่าจะมันจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม
อย่างไรก็ตามเสียงที่เธอจะได้ยินในเวลาต่อมาควรจะเป็นเสียงดังก้องของลูกกระสุนที่ระเบิดออกจากรังเพลิง แต่มินาเสะก็ต้องประหลาดใจ เพราะเสียงที่เธอได้ยินนั้นคือเสียงอุทานหยาบของชายผู้ต้องสงสัย
“อะไรกันวะ!”
มินาเสะเปิดตาขึ้นด้วยความประหลาดใจ ภาพแรกที่เธอเห็นคือชายผู้ต้องสงสัยเสียหลักทรุดตัวลง ขณะที่ชายหนุ่มลึกลับยังคงหันหลังอยู่
