มืองชั้นในตามไปติดๆ ดังนั้นจึงเหลือเพียงคนทั้งสี่จากสำนักเทียนเต๋า ขณะนี้ พวกเขามองดูอักษรที่สลักไว้บนศิลาจารึก บนจุดสูงสุด บนตำแหน่งที่มองเห็นชัดเจนที่สุด สลักไว้ว่า…[เจียงหลี ฮวงเสิน ถ้วยแก้วนพเก้า]
“จากฮวงเสิน ไม่ใช่วังเวิ่นฉิงหรือ”
“เอ่อ…ดูเหมือนว่านางไม่เคยบอกว่าตนเป็นศิษย์ของวังเวิ่นฉิงนะ”
“เจียงหลี ฮวงเสิน ข้าจำชื่อนางได้แล้ว”
“ข้าก็จำใบหน้าของนางได้เหมือนกัน…”
…
พลังวิญญาณที่มากมายมหาศาล!
นี่เป็นปฏิกิริยาแรกที่จิตสำนึกของเจียงหลีฟื้นคืนกลับมา
หลังจากนั้น ทันทีที่นางลืมตา ทุกสิ่งที่เข้าสู่ดวงตาของนาง กลับทำให้นางตกใจจนหยุดนิ่งอยู่กับที่ และลืมสิ้นสติไปชั่วขณะ
“นี่คือเมืองชั้นในของเมืองเทียนตี้หรือ” ดวงตาที่สดใสของเจียงหลีเบิกกว้าง ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง
ในสายตาของนาง ผืนดินอันกว้างใหญ่ไพศาล มีภูเขาลอยเหนือเมฆา หลายชั้นต่อกัน ไร้จุดสิ้นสุด โดยไม่รู้ว่าทอดยาวไปไกลเพียงใด และไม่รู้ว่าลึกหรือสูงแค่ไหน
ภูเขาลอยเด่นกลางนภา ไม่ใช่ภูเขาธรรมดา แต่กลับเป็นภูเขาที่ด้านบนกว้าง ด้านล่างแหลม ราวกับภูเขาของโลกภายนอกที่ถูกพลิกคว่ำและยืนกลับหัวอยู่บนความว่างเปล่า
ระหว่างภูเขามีทะเลเม
