ออัปลักษณ์ ต่างก็อยู่ในสายตาของพวกเขาทั้งหมด
แต่พวกเขาล้วนเป็นผู้ฝึกหัดที่มีประสบการณ์จากภายนอก!
แสงสว่างก็ค่อยๆ หายไป นักรบชุดดำบนสังเวียนกลายร่างเป็นแสงและสลายไป เทพธิดาเหยาอวี๋ทะลวงด่านสังเวียนที่ห้าไปแล้ว แต่ไม่ได้เอื้อมมือไปหยิบถ้วยแก้วเคลือบสี แต่ขยับขึ้นไปอีกหนึ่งชั้น ร่างของนางสั่นไหวในขณะที่ก้าวขึ้นไปบนชั้นหก
นางขึ้นไปบนสังเวียนชั้นที่หก และพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมาจากสังเวียนรวบรวมกลายเป็นนักรบสีน้ำเงิน รัศมีในร่างกายของเขาน่ากลัวกว่าเทพธิดาเหยาอวี๋
“หลิงหวังขั้นสี่” เจียงหลีพึมพำเสียงเบา
เทพธิดาเหยาอวี๋ไม่แปลกใจ แต่ระเบิดพลังวิญญาณออกมาต่อสู้กับนักรบสีน้ำเงินที่มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับหลิงหวังขั้นสี่
การฝ่าขึ้นไปยังประภาคารนั้น ตกลงแล้วมันมีกฎกติกาอย่างไรกันแน่ เจียงหลีถามตัวเองในใจ
นางปราดหางตามองไปที่สี่คนข้างๆ มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย แล้วเอ่ยขึ้นช้าๆ “ข้ามาเมืองเทียนตี้เป็นครั้งแรก ยังไม่รู้กฎของการฝ่าประภาคาร...”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงของเจียงหลี พวกเขาทั้งสี่คนก็ยืดตัวยืนหลังตรงทันที
หนึ่งในนั้นถือโอกาสแก้ไขความข้องใจของเจียงหลี “ท่านเทพธิดา กฎการฝ่าประภาคารนั้นเข้า