ิดกับหอฉยงเซียน ดังนั้นจึงค่อนข้างรู้เรื่องราวของหอฉยงเซียนมาบ้าง
อย่างไรก็ตาม การแสดงออกของสาวกเหล่านี้ค่อนข้างแตกต่างจากศิษย์สำนักเทียนเต๋าที่เจียงหลีเคยรู้จัก
“ถูกต้อง นี่คือคนที่กำลังฝ่าเข้าไปนั้นคือเทพธิดาเหยาอวี๋จากหอฉยงเซียน” หนึ่งในนั้นตอบ
อีกคนก็รีบพูดเสริมเช่นกัน “เทพธิดาเหยาอวี๋รูปงามดั่งเทพเซียน สวยไม่มีใครเปรียบ งามเลิศในปฐพี งามล่มบ้านล่มเมือง และถูกขนานนามว่าสตรีรูปงามอันดับหนึ่งแห่งซีฮวง อีกทั้งการฝึกยุทธ์ของนางบรรลุหลิงหวังขั้นสามแล้ว”
“แต่ว่า หากเทียบความงามระหว่างท่านเทพธิดากับเทพธิดาเหยาอวี๋แล้ว เทพธิดาเหยาอวี๋สวยน้อยกว่าเทพเซียนที่อิ่มทิพย์” อีกคนรีบพูดสมทบ
เจียงหลีหัวเราะ “ท่านกำลังพูดว่าข้าเชยอย่างนั้นหรือ”
“ไม่ใช่ๆๆๆ!” ชายคนนั้นรีบอธิบาย “ข้าหมายความว่า เทพธิดาเหยาอวี๋สวย แต่กลับเหมือนดอกบัวตูมในสระ ได้แต่ชื่นชมอยู่ไกลๆ แต่ท่านกลับยิ้มโลกละลาย สวยหยาดเยิ้ม สวยจนใจละลาย ทำให้คะนึงหาไม่ลืมเลือน”
“อ่ะแฮ่ม” เจียงหลีกระแอมไอเบาๆ แล้วพูดเสียงเรียบนิ่ง “พวกท่านศิษย์สำนักเทียนเต๋า ช่างมีประสบการณ์มากมายในการชื่นชมความงามจริงๆ”
พวกเขาอับอายกับคำพูดประชดของนาง และยืนเก้
