อเขินไม่กล้าพูดอะไรอีกต่อไป
ปัง!
มีเสียงดังเกิดขึ้น ซึ่งทำให้คนห้าคนเงยหน้าขึ้นมอง
ในเวลานี้ เจียงหลีเพิ่งจะสังเกตเห็นในขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน เทพธิดาเหยาอวี๋จากหอฉยงเซียน ได้ขึ้นไปบนชั้นห้าแล้ว
เจียงหลีไม่ได้เกลียดชังหอฉยงเซียน เพราะถึงอย่างไรนางก็ไม่เคยได้เข้าไปคลุกคลีอยู่แล้ว
ในเวลานี้ เมื่อมีคนฝ่าขึ้นไปยังประภาคาร นางสนใจที่จะดูความตื่นเต้นเป็นธรรมดา
นางไม่สนใจคนทั้งสี่จากสำนักเทียนเต๋าอีกต่อไปแล้ว นางจึงเดินไปยังตำแหน่งที่ดีที่สุดที่พวกภูตครอบครองอยู่ แน่นอน ทั้งสี่คนจากสำนักเทียนเต๋าก็เดินตามไปอย่างเงียบเชียบ เข้ายึดพื้นที่ทั้งสี่มุมของนาง ราวกับปกป้องนางเอาไว้ข้างใน
เจียงหลียิ้มแล้วเอ่ยว่า “นี่พวกท่านกำลังทำอะไร”
ใครจะไปคาดคิดว่าทั้งสี่คนกลับดูจริงจังเคร่งขรึมขึ้นมา และความรู้สึกผิดในแววตาก็ไม่ลดเลยสักนิด หนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้น “เมื่อครู่นี้ข้าล่วงเกินเทพธิดา เมื่อรู้ความผิดของตนที่มิอาจให้อภัยได้ ตอนนี้อยากชดเชยความผิดโดยการปกป้องเทพธิดาให้เอง”
“…” เจียงหลีร้องไห้ไม่ออกหัวเราะไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางจริงจังของทั้งสี่ เจียงหลีก็ขี้เกียจจะวุ่นวายก
