ยงแค่ออกจากเมืองเทียนตี้ก่อนกำหนด นับตั้งแต่นั้นก็จะเสียโอกาสที่ควรได้รับ”
“นี่มันน่าสนใจจริงๆ” เจียงหลีพูดด้วยดวงตาที่สดใส
ความเสียใจเพราะลู่เจี้ยจากไปพลันหายไปหมดสิ้น
“อืม น่าสนใจจริงๆ นั่นแหละ รอเจ้าเข้าเมืองเทียนตี้แล้วเจ้าก็จะรู้เอง” คุนอู๋ยิ้มด้วยความพอใจ
“เช่นนั้นข้าต้องเดินทางเมื่อไหร่” เจียงหลีถามด้วยความรีบร้อน
กายทิพย์ท่านประมุขเอ่ยขึ้น “ไม่รีบ เจ้าเพิ่งกลับมา พักก่อนสักสี่ห้าวัน ให้ศิษย์พี่ทั้งสามของเจ้าทดสอบระดับปัจจุบันของเจ้า อีกห้าวัน ข้าจะไปส่งเจ้าเอง กายหยาบของเจ้าจะอยู่ในตำหนักเย่า โดยมีศิษย์พี่ทั้งสามของเจ้าดูแลคุ้มครองเป็นอย่างดี เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง”
“มีซือจุนเป็นผู้นำทาง มีศิษย์พี่ทั้งสามคอยคุ้มครอง ข้าไม่ห่วงอะไรหรอกเจ้าค่ะ” เจียงหลีเอ่ยขึ้น
“ไปเถอะ” เพียงกายทิพย์ของท่านประมุขโบกมือ เจียงหลีกบคุนอู๋ก็ได้มาอยู่ด้านนอกตำหนักแล้ว
“ไปกันเถอะ” คุนอู๋ยิ้มแล้วพูดกับเจียงหลี
“ไปไหน” เจียงหลีถามด้วยสีหน้างุนงง
คุนอู๋เลิกคิ้ว “แม้เจ้าเพิ่งจะกลับมาถึงวันนี้ แต่เจ้าก็ว่างงานมาตั้งนานแล้ว ดังนั้นวันนี้คนที่จะทดสอบระดับฝึกยุทธ์ของเจ้าก็คือศิษย์พี่ใหญ่ เขาต้องการทดสอบอะไร เจ้าน่าจะรู้ดีแ
