เวลาหนึ่งปีช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ปีนี้เจียงหลีนั่งแท่นบริหารจยาเซียน แต่ดูเหมือนนางจะเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน
นางไม่ชอบหัวเราะเหมือนเมื่อก่อน นอกจากจัดการงานสำคัญแล้ว นางยังฝึกยุทธ์ทุกวันอีกด้วย นางขยันมาก ทำให้หลายคนที่รู้จักนางต่างตกตะลึง และยังทำให้คนแอบเป็นห่วงอีกด้วย
ความแตกต่างอีกอย่างหนึ่งก็คือ ทุกคนพบว่าสัตว์เลี้ยงปีศาจขนยาวของเจียงหลีหายไป แต่กลับมีเจ้านกน้อยสีเขียวแกมน้ำเงินน่ารักๆ มาอยู่ข้างกายแทน
เจ้านกน้อยสีเขียวแกมน้ำเงินน่ารักกว่าเดรัจฉานตัวก่อนมาก เพราะนางจะไม่ทำตัวติดเจียงหลีเหมือนเจ้าเปี๊ยกหลิวหลี
ค่ำคืนหนาวเหน็บ มีเพียงดาวดวงเดียวคอยอยู่เคียงข้าง
จยาเซียนยามราตรีที่เงียบสงบและลานดอกไม้ด้านในส่งกลิ่นหอมอบอวล
เจียงหลีนั่งอยู่ที่ม้านั่งหินตรงลานหน้าที่พำนัก เงยหน้ามองจันทราสีเงินด้วยความเมามาย ในมือถือกาสุราเอาไว้ ส่วนบนโต๊ะหินมีจานอาหารวางอยู่ แต่ไม่ได้เตรียมมาสำหรับนาง
เจ้านกน้อยสีเขียวแกมน้ำเงินยืนอยู่บนโต๊ะหินและจิกไข่มุกในจานแล้วกลืนเข้าปาก ปี้ฟังไม่กินพวกธัญพืช แต่สนใจของสวยงามเช่นไข่มุกและหยกเป็นอย่างยิ่ง
เจียงหลีมีสิ่งของเหล่านี้มากมายก่ายกอง นางจึงไม่ตระหนี่กับน
