่สองในชีวิตการงานของเขา นั่งดูหินวิญญาณที่ไหลมาเทมาทุกวัน ใบหน้าของเขาจึงดูมีสง่าราศีมากขึ้น
เจียงหลีกวาดตามองแล้วโยนสมุดบัญชีกลับไป “เรื่องนี้เจ้าจัดการให้มันเป็นระเบียบเรียบร้อยก็พอแล้ว”
“ขอบคุณท่านประมุขเซียนที่เชื่อใจข้าขอรับ” เจ้าอ้วนเวินยิ้มตาหยีเป็นสระอิ “จริงสิ ท่านประมุขเซียน ข้าคิดว่าผ่านไปสักระยะหนึ่ง ข้าจะจัดการระบบลูกค้าพิเศษที่หอจยาเซียน เพื่อเลือกลูกค้าพิเศษหรือพวกลูกค้าผู้มีเกียรติ แล้วจัดงานประมูลเล็กๆ ให้พวกเขา…”
เจ้าอ้วนเวินมีแนวทางการทำการค้าของเขา เมื่อเจียงหลีฟังจบ ก็พยักหน้าให้เขาไปดำเนินการ “ทางด้านหน่วยข่าวกรองเป็นอย่างไรบ้าง” นี่คือสิ่งที่นางสนใจ
“ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี” เจ้าอ้วนเวินกล่าว
ทันใดนั้น ก็มีแสงสว่างวาบขึ้นในตำหนัก และเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น “ศิษย์น้องเล็ก ปีนี้เจ้าใช้ชีวิตอยู่ข้างนอก ช่างดูโอ่อ่ามากเลยทีเดียว”
ดวงตาของเจียงหลีเป็นประกาย มองไปยังคนที่เข้ามา
คนรูปงามอีกแล้ว เจ้าอ้วนเวินมองคุนอู๋ที่เข้ามากะทันหัน ดวงตาเล็กๆ ของเขาก็เกิดประกาย
“เจ้าออกไปก่อน” เจียงหลีออกคำสั่งกับเขา
เจ้าอ้วนเวินรีบถอยออกไปจากตำหนักใหญ่
หลังจากที่เขาออกไปแล้ว เจียงหลีจึงลุกขึ้นเดิน
