ไปหาคุนอู๋ แล้วเผยรอยยิ้มให้ “ศิษย์พี่สาม ทำไมถึงว่างมาได้ล่ะ”
“เจียงเฮ่าก็กลับไปฝึกยุทธ์ได้ครึ่งปีแล้ว ศิษย์ตำหนักเย่าอย่างเจ้ายังอยู่ข้างนอกอีก ในฐานะที่ข้าเป็นศิษย์พี่ จะไม่แวะมาเยี่ยมได้อย่างไร” คุนอู๋เอ่ยขำ
เขาก็พูดไปอย่างนั้นแหละ
แต่เจียงหลีก็เดาได้อยู่ดี หลังจากที่เจียงเฮ่ากลับไป เพราะเป็นห่วงที่ช่วงนี้นางเปลี่ยนไป ดังนั้นจึงไปหาบรรดาศิษย์พี่ตำหนักเย่า แล้วศิษย์พี่สามจึงมาดูให้เห็นกับตาตัวเอง
“มาแล้วก็ดี ข้าจะได้เดินเล่นเป็นเพื่อนท่าน” ดวงตาของเจียงหลีวูบไหวเล็กน้อย ในเมื่อคุนอู๋ไม่ได้เอ่ยเรื่องนี้ นางก็ไม่พูดอะไรเช่นกัน
อันที่จริงนางสบายดี แต่เพราะต้องพรากจากลู่เจี้ย จึงทำให้นางดูเศร้าหมองลงเล็กน้อย
คุนอู๋กลับโบกมือแล้วเอ่ยว่า “เรื่องเดินเล่นช่างมันเถอะ ที่ข้ามาเพราะมีเรื่องสำคัญกว่านั้น”
