ภายในประตูของสำนักหลีหุนจงเต็มไปด้วยเมฆหมอกทมิฬ
นอกจากหุ่นเชิดศพขั้นสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้ากุ่ยชื่อ ก็ยังเหลือพวกหลิงจงเพียงกลุ่มหนึ่งเท่านั้น
ด้านนอกปรากฏแสงไฟรายล้อมแล้ว
“ท่านประมุข พวกมันบุกเข้ามาแล้ว” หลิงจงคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยความกระวนกระวาย
แววตาของกุ่ยชื่อดำดิ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความเกลียดชัง สถานการณ์ในวันนี้ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่าสำนักหลีหุนจงที่สั่นสะเทือนฝ่ายตรงข้าม จะพลิกเรือล่มในแม่น้ำของจยาเซียน!
แพ้แล้ว!
เขาแพ้แล้ว!
ตั้งแต่เริ่มต้น เขาประเมินศัตรูต่ำไปเมื่อเขาได้รับความท้าทาย ซึ่งนำไปสู่ความล้มเหลวพ่ายแพ้ที่ตามมา
พ่ายแพ้ให้กับตำแหน่งกลุ่มอำนาจระดับกลาง หลิงหวังทุกคนก็พ่ายแพ้เช่นกัน ตอนนี้ยอดฝีมือที่เหลือของสำนักหลีหุนจงต่างถูกเรียกกลับมารวมตัวกันที่แห่งนี้ เพื่อเตรียมพร้อมสู้ตาย
“วังเวิ่นฉิง จยาเซียน!” กุ่ยชื่อเรียกกลุ่มอำนาจทั้งสองด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
ตอนนี้เขาแค้นสองกลุ่มอำนาจนี้มากที่สุด
วางรากฐานมากี่ปี อำนาจยิ่งใหญ่ถึงเพียงไหน แต่หากลองขุดลึกเข้าไปกลับเจอเพียงรังมดเล็กๆ เท่านั้น
และจยาเซียนก็คือรังมดนั่น!
พ่ายแพ้อย่างนั้นหรือ!
กุ่ยชื่อยืนขึ้นทันที สายตาของเขามีลำแส
