เจียงหลีต้องทุกข์ระทมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ที่แท้ เขามาอยู่ข้างกายข้าโดยไม่สนสิ่งใดทั้งนั้น ทั้งยังเผชิญกับอันตรายมากมาย
ที่แท้ เขาแบกรับทุกอย่างด้วยตัวเองอย่างเงียบๆ มาโดยตลอด
เจียงหลีหันไปมองเดรัจฉานบางตัวที่ยืนอยู่ที่ห่างไกลอย่างเงียบๆ จากนั้นเขาก็คืนสภาพเป็นร่างมนุษย์ช้าๆ ในสายตาของนาง
เขามองนางอย่างโดดเดี่ยวและเงียบเหงา คอยปกป้องนางอยู่อย่างนั้นดั่งเช่นเมื่อกาลก่อน
ทันใดนั้น ความโกรธเกรี้ยวก็ปะทุขึ้นในใจของเจียงหลี ทำไมทุกครั้งถึงต้องเป็นเช่นนี้ เขาวางแผนทุกอย่างเอาไว้ในใจ แต่กลับไม่ให้นางรู้เรื่องเลยสักนิดอย่างนั้นหรือ
หรือว่าการที่ต้องเห็นเขาแบกรับทุกอย่าง เห็นเขาบาดเจ็บ เห็นเขาเผชิญหน้ากับภัยอันตราย หัวใจของนางไม่เจ็บปวดเลยอย่างนั้นหรือ
ลู่เจี้ย! ลู่เจี้ย!
ไม่ว่าเจ้าจะเป็นลู่เจี้ยหรือว่าจักรพรรดิเซ่าตี้ หรือว่าหลิวหลี หัวใจดวงนั้นของเจ้าก็คือหัวใจดวงเดิมมิเคยเปลี่ยนแปลง เจียงหลีเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน
ความโกรธของนาง มาจากความไม่พอใจที่ตนเองไม่มีพลังมากพอต่างหาก
หากนางไม่อ่อนแอเกินไป จะทำให้เขากลายเป็นเช่นนี้หรือ
เจียงหลีก้าวไปข้างหน้า ขยับเข้าไปใกล้เดรัจฉานบางตัวอย่างเชื่องช้า ระยะทางสั้นๆ นี้ทำให้
