มวลเมฆปีศาจกลุ่มใหญ่แพร่กระจายไปทั่วผืนฟ้า และดูเหมือนว่ากำลังค่อยๆ ลอยมาทางพวกเขา แต่ความเป็นจริงแล้วเพียงชั่วพริบตาเดียว รัศมีปีศาจที่รุนแรงก็ปกคลุมพวกเขาไว้หมดแล้ว
เจียงหลีเคยเจอปีศาจวิหคมาก่อน เพียงแค่เห็น นางก็รู้ว่ามันคืออะไร แล้วหมายถึงอะไร!
นางหรี่ตาลงทันที แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “จอมปีศาจ!”
คือจอมปีศาจ!
เผ่าปีศาจมาเพราะจักรพรรดิของพวกเขาอีกครั้ง
แต่ว่าจักรพรรดิของพวกเขาคือผู้ชายของนาง นางจะยอมปล่อยให้เผ่าปีศาจเหล่านี้แย่งตัวเขาไปแบบนี้ได้อย่างไรกัน
ร่างที่ใหญ่มหึมาของเจ้าเปี๊ยกบังอยู่ข้างหน้าเจียงหลี เพื่อปกป้องนางไว้ด้านหลัง
แต่ว่าเจียงหลีเดินอ้อมมาข้างหน้า แล้วใช้ร่างกายของตัวเองบังเขาไว้
“ข้าจะไม่ยอมให้ใครมาเอาเจ้าไปจากข้า แม้แต่พวกปีศาจก็อย่าหวัง!” เจียงหลีพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม แต่กลับแน่วแน่กว่าปกติ
เจ้าเปี๊ยกแววตาเปล่งประกาย แล้วมองนาง
เมฆปีศาจใกล้เข้ามา ชั่วพริบตาเดียวเจียงหลีก็เห็นเมฆปีศาจเหล่านั้นรวมเข้าด้วยกัน ร่างที่ใหญ่โตของคนสามตนก็ปรากฏอยู่ท่ามกลางเมฆปีศาจราวกับภาพมายา
“ปีศาจวิหค!” เจียงหลีหรี่ตา รู้แล้วว่าหนึ่งในนั้นคือใคร
แต่อีกสองตน……
เจียงหลีไม่รู้จักเผ่าปีศาจ แม้แต
