จะเหนื่อยได้อย่างไร เขาเกิดใหม่ไม่รู้กี่ชาติ ก็ไม่เห็นว่าจะเหน็ดเหนื่อยตรงไหน
เจ้าเปี๊ยกเงยหัวขึ้นมาเล็กน้อยแล้วมองไปยังพระอาทิตย์ขึ้น ในแววตาที่เย็นชาเผยความอบอุ่นออกมา
เพียงแต่เขากลับไม่เห็นรอยยิ้มของหญิงสาวที่ร่าเริงแจ่มใสเพราะคำตอบของเขา
เจียงหลีพิงเขา เพื่อเสพสุขช่วงเวลาแห่งความสบายใจนี้ แล้วความง่วงก็ค่อยๆ คืบคลานเข้ามา นางจึงหลับไป แต่ในระหว่างที่นางกึ่งหลับกึ่งตื่น ก็ได้พูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง
“เจ้าเปี๊ยก เจ้าคิดว่าคำพูดของหลิงหวังที่ระเบิดตัวเองคนนั้นหมายความว่าอย่างไรกัน”
นางครุ่นคิดเรื่องนี้ในใจอยู่ตลอด
แต่ทว่าหลังจากที่นางพูดเสร็จ เจ้าเปี๊ยกก็หยุดนิ่ง ดวงตาที่แวววาวและเย็นชามองไปรอบๆ
ในตอนนี้พวกเขายืนอยู่บนพื้นดินที่ถูกเผาไหม้จนเกรียม
ที่นี่น่าจะเคยเป็นหมู่บ้านมาก่อน แต่เป็นเพราะสงครามที่วุ่นวายในตอนนี้ จึงกลายเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง กำแพงพังทลาย แล้วยังมีประกายไฟที่ดับมอดไปแล้วลุกโชนขึ้นมาและกำลังเผาไหม้ท่อนไม้และซากกำแพงเหล่านั้นอีกครั้ง
สถานที่ที่เงียบสงัด แต่เพราะความเงียบถึงได้ดูแปลกประหลาดยิ่งนัก
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้น ทำให้เจ้าเปี๊ยกหันไปมองตรอกซอยแห่งหนึ่ง
ร่างข
