แล้วถอยหลังไปทันที
“เจ้าๆๆ…เจ้าคือประมุขเซียนแห่งจยาเซียน” เขาจำเจียงหลีได้แล้ว และก็ยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกนึกเสียใจ ทำไมต้องกำหนดอัตราการชดใช้ของจยาเซียนสูงขนาดนั้นด้ว วย ตอนนี้ประมุขเซียนแห่งจยาเซียนมาทำให้เขาลำบากเสียแล้ว
แล้วเขาก็มองคนอื่นๆ ในหัวของเขาก็นึกภาพคนของจยาเซียน
ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป
โอ้ สวรรค์! ความรู้สึกที่ถูกหลิงหวังห้าคนล้อมไว้เป็นอย่างไร ท่านมาลองดูหรือไม่
“รู้จักก็ดีแล้ว” เจียงหลียังคงยิ้ม
แต่ว่ารอยยิ้มนั้นกลับทำให้เจ้าของบ่อนพนันรู้สึกกลัว
“ประมุขเซียน! ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย! ข้าไม่ได้ตั้งใจกำหนดค่าชดใช้สูงขนาดนั้น!” เจ้าของบ่อนพนันที่หัวโตหูใหญ่พูดทั้งน้ำตา
“หุบปาก” เจียงเฮ่าตะโกนขึ้นมาด้วยความรำคาญ
เจ้าของบ่อนพนันหุบปากทันที เขากลั้นเอาไว้ ทำให้ผิวแดงไปหมด
“เจ้ากำหนดค่าชดใช้ได้ดีมาก” เจียงหลีพูดด้วยใบหน้ายิ้ม
หา!?
เจ้าของบ่อนพนันมองนางด้วยความตกใจ ในแววตาเต็มไปด้วยความใสซื่อ
ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเมื่อเจียงหลีเอาตั๋วเดิมพันจำนวนมากมายออกมา
“รู้จักตั๋วพวกนี้ใช่หรือไม่ ตอนนี้การประลองจบลงแล้ว เจ้าเป็นเจ้าของบ่อนพนันก็ต้อง
