ชดใช้?” เจียงหลียิ้มออกมาเหมือนกับหมาจิ้งจอก
งดงาม น่าหลงใหล แต่กลับเจ้าเล่ห์
ฟุ่บ!
เจ้าของบ่อนพนันรู้สึกมืดมัวเหมือนฟ้าล่มสลาย แล้วก็สงบไป
แต่ทว่าบนความเป็นจริงที่โหดร้ายกลับไม่ให้เขาสงบต่อไป ความเจ็บปวดทำให้เขาตื่นขึ้นมา แล้วส่งเสียงร้องออกมา
“ในเมื่อมาถึงตรงนี้แล้ว เจ้าก็น่าจะรู้ว่าถ้าเจ้าไม่ชดใช้ ชีวิตน้อยๆ ของเจ้าก็จะไม่เหลือ”
เพิ่งจะลืมตาขึ้นมา เจ้าของบ่อนพนันก็ได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความเย็นชาของเจียงหลี
เนื้ออ้วนๆ บนตัวเขากระเพื่อม แล้วอ้อนวอนด้วยสีหน้าเป็นทุกข์ “ประมุขเซียน! ข้าน้อยไม่ได้มีเงินมาชดใช้ให้มากขนาดนั้น! ต่อให้เอาทรัพย์สินในบ้านของข้าทั้งหมดมาชดใช้ก็ยังไม่พอ อ!”
“แล้วอย่างไร เจ้าคิดจะเบี้ยวรึ” กงเสวี่ยฮวาถลึงตาทั้งสองข้าง
ตอนนี้เจ้าของบ่อนพนันจำกงเสวี่ยฮวาได้แล้ว เห็นว่าเขาโมโหก็รีบพูดประจบ “นายน้อยกงอย่าเข้าใจผิด สิ่งที่ข้าให้ความสำคัญในการทำการค้าก็คือความซื่อสัตย์ เพียงแต่ถ้าข้าชดใช้ใ ให้ได้ ต่อให้ต้องเอาทุกอย่างที่มีออกมาเพื่อชดใช้ก็จะทำ! แต่ปัญหาคือต่อให้ข้าขายทรัพย์สินทั้งหมดที่มีก็ชดใช้ไม่หมด!”
ปัญหานี้เกิดขึ้นเพราะมั่นใจเกินไปจริงๆ! ในตอนที่เห็นว่ามีคนมาวางเดิมพันฝั่งจยาเ
