ซียนหนักๆ เขาก็น่าจะฉุกคิดเสียหน่อย
แต่ว่าใครจะไปคิดว่าสำนักหลีหุนจงจะพ่ายแพ้ล่ะ
“ซื่อสัตย์ก็ดี” เจียงหลีพูดด้วยใบหน้ายิ้ม
เจ้าของบ่อนพนันเงยหน้ามองนาง แววตาเต็มไปด้วยความอ้อนวอนอย่างเห็นได้ชัด
“วางใจได้ ข้าไม่ได้สนใจชีวิตเจ้า” ภายใต้สายตาที่อ้อนวอนของเขา เจียงหลีให้คำตอบที่ทำให้เขารู้สึกอุ่นใจ
แต่ทว่าคำพูดต่อมาของเจียงหลีกลับทำให้เขาสิ้นหวัง
“เงินและหินวิญญาณก็ไม่พอ เช่นนั้นก็เอาบ่อนพนันของเจ้าทั้งหมดมาชดใช้ ถ้าหากยังไม่พอ เจ้าก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิตด้วยการทำงานให้ข้า”
เจ้าของบ่อนพนันมองเจียงหลีด้วยความตะลึง ในใจเกิดความเศร้าเสียใจขึ้น จบเห่แล้วๆ! ทรัพย์สมบัติที่บรรพบุรุษรุ่นก่อนๆ ลำบากตรากตรำสร้างมา ในวันนี้ต้องตกเป็นของคนอื่น แล้วตัวเอง งก็ต้องมาเป็นทาสอีก
“แน่นอนว่าเจ้าเลือกที่จะตายอย่างหยิ่งทะนงเพื่อแสดงเจตนทต่อต้านได้ แต่ว่าถึงแม้เจ้าตายไปแล้ว ข้าก็จะเอาตั๋วเหล่านี้ไปทวงสิ่งที่ข้าควรจะได้อยู่ดี”
เจ้าของบ่อนพนันเงยหน้ามองใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเจียงหลี ตัวกลมๆ ของเขาเหมือนกับลูกโป่งที่หมดลม ท้ายที่สุดก็ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับ
…
หลังจากออกมาจากห้องลับ สีหน้าของทุกคนต่างก็มีชีวิตชีวา แม้แต่มู่เ
