ม แต่ได้มาเพราะมีวิธี หาเงิน มีชีวิตอยู่ หากไม่รู้จักใช้ชีวิตแล้วจะมีชีวิตอยู่ไปทำไมเล่า ลำบากมาทั้งชีวิต ตายแล้วสบายคนรุ่นหลังหรือไร”
“คำพูดของเจ้านี่…” กงเสวี่ยฮวาขมวดคิ้ว “ทำไมข้าถึงคิดว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ก็บอกไม่ถูกว่าอะไรผิดปกติ”
“ไม่ใช่ว่าผิด แต่เพราะแนวคิดต่างกัน สำหรับนาง การฝึกฝนก็ยากพอแล้ว หากยังใช้ชีวิตอย่างแร้นแค้น ก็คงไร้รสชาติยิ่ง” ฉินเทียนอีก้าวเข้ามาและอธิบายด้วยรอยยิ้มที่สดใส
เจียงหลีชำเลืองมองเขาแล้วพูดว่า “เข้าใจข้านัก”
กงเสวี่ยฮวาพยักหน้าด้วยความงุนงง “เมื่อได้ยินเจ้าพูดอย่างนั้น ดูเหมือนว่านี่จะมีเหตุผลอยู่บ้าง”
แต่เขาก็พูดทันทีว่า “แต่ความฟุ่มเฟือยและสิ้นเปลืองเช่นนี้ ข้ารู้สึกเสียดาย”
ฉินเทียนอียิ้มและไม่พูดอะไรมาก ด้วยสถานะของเจียงหลี หากนางอยู่ในหนานฮวง ความสำราญแบบไหนที่นางไม่สามารถมีได้บ้างเล่า ชีวิตของนางตอนนี้ก็ไม่ได้หรูหราอะไร อย่างไรก็ตาม สำหรับคนอย่างกงเสวี่ยฮวาแล้ว เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตของเขาคือการฝึกฝนไม่ใช่ว่าไม่มีให้ฟุ่มเฟือย แต่เขาไม่รู้จักใช้ชีวิตต่างหาก กล่าวอีกนัยหนึ่ง ความสำราญใจที่เขาเข้าใจนั้นแตกต่า างจากที่เจียงหลีเข้าใจ
“เมื่อเจ้าร่ำรวยจนปวดหัวว่า
