นเปลือยเปล่า มีโซ่และผ้าบางๆ ปกปิดส่วนสงวนไว้เพียงเล็ กน้อย
พวกนางมีใบหน้าที่สวยงาม แต่ผิวกลับขาวซีด ดวงตาหมองคล้ำและกลวงโบ๋ ไม่รู้สึกถึงความมีชีวิตชีวา พวกนางเป็นหุ่นเชิด!
“ท่านประมุข ข้าน้อยได้สืบทราบแล้วประมุขเซียนในจยาเซียนนี้คือเจียงหลี นางเป็นลูกศิษย์ตำหนักเหยาที่เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากฮวงเสิน ผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์คนอื่นๆ ก็เป็น นเทียนเจียวของกลุ่มอำนาจระดับสูงต่างๆ โดยเฉพาะกงเสวี่ยฮวา” ห้องโถงใหญ่ ชายในเสื้อคลุมสีเทาที่กำลังโค้งคำนับกล่าว
กุยชื่อพ่นลมอย่างเย็นชาและวางหนังสือท้าประลองในมืออย่างไม่ยี่หระ “วังเทียนอู่กงก็เข้าร่วมด้วยรึ”
“ไม่ใช่อย่างนั้นขอรับ ที่นายน้อยเกงข้าร่วมดูเหมือนว่าจะเป็นแค่เจตจำนงส่วนตัวของเขา” ชายเสื้อคลุมสีเทากล่าว
กุ่ยชื่อยิ้มแย้ม เขาพูดอย่างไร้ความปรานี “ในเมื่อเป็นเช่นนี้…ศิษย์ผู้เย่อหยิ่งในกลุ่มอำนาจระดับสูงเหล่านี้ต้องการให้สำนักหลีหุนจงสั่งสอนแทน…ข้าไม่มีเหตุผลต้องปฏิเสธ”
ชายเสื้อคลุมสีเทาหลับตาลง ใจเขารู้แล้วว่าประมุขตอบรับคำท้านี้
ก็จริง หากสำนักหลีหุนจงไม่กล้ารับคำท้า ในอนาคตจะแสดงอำนาจในซีฮวงได้อย่างไร
…
