ิ้ม
เขาอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย เปิดปากพูด” หรือว่า พวกเจ้าจยาเซียนไม่มีคนแม้สักคนเดียวที่จะมางานเลี้ยงเหล่าเซียน ทำได้เพียงพึ่งพาหุ่นเท่านั้นรึ”
“ผู้ตัดสิน บนเวทีชิงอวิ๋นของงานเลี้ยงเหล่าเซียนนี้ฆ่าคนได้ไหม” เจียงหลีพูดพร้อมกับหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง
เมื่อนางอ้าปาก ก็พูดว่าจะฆ่าคนทำให้ผู้คนยี่สิบกว่าคนบนเวทีเวทีประลองตกใจทันที
ไหวปี้พูดอย่างยุติธรรมว่า “มีดดาบไม่มีตา บนเวทีประลองการแข่งขัน ตกตายและบาดเจ็บล้วนเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ หากฆ่าคนตายก่อนที่อีกฝ่ายจะยอมแพ้ ย่อมไม่นับว่าผิดกติกา!”
แน่นอน คำพูดของนางนี้ ทำให้ใบหน้าผู้ท้าชิงซีดเผือดลงทันใด
เจียงหลีถอนหายใจ และดูทนรอไม่ไหวแล้ว เอามือข้างหนึ่งประคองศีรษะไว้ กล่าวด้วยท่าทางที่ขี้เกียจแต่ดูงดงามว่า “อิดออดยืดยาดอยู่ไย จะประลองหรือไม่ หากไม่ก็ออกไปซะ!”
ทันที่สิ้นเสียงของนาง ข้างทะเลสาบจะได้ยินเสียงโห่แซ่ซ้อง ดูเหมือนว่าพวกเขามากมายกำลังหัวเราะเยาะผู้คนท้าชิงที่กลัวหุ่นกระบอกห้าตัวนี้
หากลงจากเวลาดื้อๆ เช่นนี้ คงไม่มีหน้าอยู่ในซีฮวงต่อแล้ว
คนกลุ่มนี้ มองหน้ากันไปมา กัดฟันกรอด พลังวิญญาณของพวกเขาระเบิดออกมา และปิดล้อมอัศวินเกราะทองเอาไว้ ดวงตา
