ทียนอี
“คนล่ะ คนของพวกเจ้าล่ะ” ผู้ท้าชิงเริ่มอาละวาด
ปากของเจียงหลีกระตุกเล็กน้อย นางจะสนองความอยากรู้ของพวกเขาเอง
แสงสีทองส่องประกาย และอัศวินเกราะทองห้านายยืนอยู่บนเวทีเวทีประลอง ทันทีที่พวกเขาปรากฏตัว ก็นำสภาพอากาศที่แปรปรวนและมีอำนาจข่ม กดทับเสียงทั้งหมดให้เงียบลง
อัศวินเกราะทองทั้งห้าถือดาบขนาดใหญ่อยู่ในมือ และแสงอันเยือกเย็นบนใบมีดเผยให้เห็นร่องรอยของเจตนาฆ่า
“นี่…นี่คืออะไร”
“ประมุขเซียน นี่มันถือว่าผิดกติกาแล้วนะ!”
ใบหน้าของเหล่าผู้ท้าชิงเปลี่ยนไป และดวงตาของพวกเขาวาววับด้วยความตื่นตระหนก
หลังจากถูกเสนอชื่อ ไหวปี้ยิ้ม “ผิดกติกาอะไรกัน หุ่นพวกนี้ไม่ถือว่าเป็นสิ่งของของจยาเซียนหรือ”
“แน่นอนว่ามันเป็นสิ่งของของจยาเซียนของข้า” มู่ชิงเหยียนกล่าวพร้อมกับยืดอกเชิดหน้า
“นั่นไม่นับว่าผิดกติกา” ไหวปี้ยิ้ม เอนตัวพิงเก้าอี้อย่างนุ่มนวล แสดงความเยินยอของนาง
“…”
การพิจารณาตัดสินของนาง ทำให้ผู้ท้าชิงอึ้งกิมกี่พูดอะไรไม่ออก
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ท่ามกลางผู้ท้าชิงที่มารวมตัวกัน ผู้ท้าชิงคนหนึ่งเดินออกมา เขามองไปที่เจียงหลี แต่เห็นนางเอนกายพิงเก้าอี้ ดวงตาของนางดูเหมือนจะง่วง และมุมปากของนาง ก็ยกย
