ห้คนส่งหนังสือท้าประลองมา เพ พื่อนัดพวกเราขึ้นเวทีประลองฮว่าลี่ประลองในวันนี้”
เวทีประลองฮว่าลี่ ก็คือเวทีประลองห้าแห่งที่ใช้ชำระความแค้นส่วนตัว
เจียงหลีฟังจบ ยิ้มบางๆ “บอกพวกเขาไปว่าไม่ว่าง หากอยากท้าประลองกับจยาเซียน ก็ให้มาเวทีประลองชิงอวิ๋นโดยตรง”
เวทีประลองชิงอวิ๋นเป็นเวทีสำหรับสะสมคะแนน
มู่ชิงเหยียนผงะ พยักหน้าแล้วถอยหลังออกไป นำเรื่องนี้สั่งการลงไป
“ข้ารู้สึกว่าเจ้ามีแผนการอะไรในใจ” กงเสวี่ยฮวาฉวยโอกาสเขยิบเข้าใกล้ และยิ้มเล็กน้อยอย่างมีเลศนัย
เจียงหลีมองเขาครู่หนึ่ง แต่ไม่ได้อธิบายใดๆ
“อีกชั่วครู่ ข้าจะไปตั้งรับ” ฉินเทียนอีเอ่ยขึ้นมาเอง
ผู้ที่รักษาความสงบเสงี่ยมมาตลอดคือมู่เหยี่ยนฉือ ก็ได้ก้าวเท้าออกไปก้าวหนึ่ง เพื่อแสดงท่าทีของตน อืม พอต่อสู้ ได้อยู่
แต่เจียงหลีกลับส่ายศีรษะปฏิเสธ “พวกเจ้าไม่ต้องไป”
“เจ้าวางแผนให้หลิงจงไปหรือ” ฉินเทียนอีถามอย่างไม่เข้าใจ
เจียงหลีกลับยิ้มบางๆ ไม่พูดจา รักษาความลับไว้อย่างดี
นางเตรียมการเช่นนี้ เพื่อให้คนกลุ่มหนึ่งสับสน ทำได้แค่มองนางอย่างสงสัย รอให้นางพูดขึ้นเอง
ไม่นาน ศิษย์จากจยาเซียนที่ส่งไปยึดเวทีประลองก็กลับมา
เมื่อเห็นเจียงหลีและคนทั้งหลาย
