คน ก็นับว่าเป็นกลุ่มอำนาจขนาดเล็กอยู่ในจุดที่มั่นคงแล้ว
แต่จยาเซียนของเราในตอนนี้หรือ
“ล้วนเป็นหลิงหวัง!”
“จยาเซียนของพวกเรานั้น เมื่อรวมประมุขเซียนแล้ว นึกไม่ถึงว่าจะมีหลิงหวังถึงห้าคน”
ณ ลานฝึก ปรากฏเสียงตกตะลึงดังขึ้น
แต่ทว่า หลังจากเจียงหลีได้ยินคำพูดของพวกเขา รอยยิ้มก็เริ่มปรากฏชัดเจนขึ้น เท่านี้ก็ตกตะลึงแล้วหรือ ไม่! แค่นี้ยังไม่พอ!
“พวกเจ้าดูถูกกลุ่มอำนาจของตนมากเกินไปแล้ว” นางเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเรียบนิ่ง แต่กลับทำให้กลุ่มคนที่ฮึกเหิมหยุดลงในทันใด
ดูถูกหรือ
ไม่ พวกเขากล้าดูถูกที่ไหนกัน หลิงหวังห้าคนเชียวนะ! โดยเฉพาะประมุขเซียนยังเป็นถึงหลิงหวังขั้นสี่ เรื่องนี้เมื่อพูดออกไปก็นับเป็นเรื่องที่มีเกียรติเป็นอย่างมาก!
คนนับหมื่นที่อยู่ในลานฝึกซ้อมต่างยืนอย่างนิ่งเงียบ ทุกคนทั้งรอคอยอย่างเต็มเปี่ยมและใช้สายตาที่สับสนมองไปทางจียงหลี บางที พวกเขากำลังรอคอยให้ประมุขเซียนทำในสิ่งที่ทำให้ เขาตกตะลึงไปมากกว่านี้
“ออกมา!” เพียงเห็นเจียงหลีตะโกนออกมาเสียงเบา
เหนือศีรษะของนางมีช่องแนวยาวที่กำลังจะแตกออก เงาสีทองของคนส่องผ่านกลางช่องนั้นออกมา
ปังๆๆ…!
เสียงอันน่าอึดอัดใจดังขึ้น คนทั้งลานฝึกร
