ตนปลุกเสกสำเร็จ
“งดงามมากจริงๆ!” เจียงหลีอดไม่ได้ที่จะกล่าวชื่นชมในขณะที่มองไปยังอัศวินเกราะทอง
แน่นอนว่าใบหน้าของอัศวินเกราะทองนั้นว่างเปล่า ไร้ใบหน้า ไม่อาจรู้ได้เลยว่า ‘งดงามมาก’ คำนี้ของนางมาจากไหน
อัศวินเกราะทองนั้นสูงกว่าเจียงหลีหนึ่งศีรษะ สวมชุดเกราะทองคำและถือดาบสีทอง
“จากไปนี้ ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเจ้าแล้ว” เจียงหลีพึมพำกับตัวเอง หยิบผนึกหินวิญญาณที่เตรียมไว้นานแล้ววางลงในช่องเก็บพลังงานของอัศวินเกราะทอง
แควก! หลังจากเสียงกลไกการทำงานดังขึ้น ศีรษะของอัศวินเกราะทองขยับซ้ายขวาเล็กน้อย
“ขยับแล้ว!” เจียงหลีแววตาทั้งมีความสุขและตื่นเต้น
ความสำเร็จเอ๋ยความสำเร็จ! คาดไม่ถึงว่าจักรพรรดินีเจียงจะมีวันที่สามารถปลุกเสกหุ่นเชิดได้ด้วยตัวเอง!
“ตามข้าออกไป” เจียงหลีออกคำสั่งแรกกับหุ่นอัศวินเกราะทองเมื่อนางก้าวเดินออกไปด้านนอก โดยที่อัศวินเกราะทองที่อยู่กับที่ ก็หันเดินตามหลังนางออกจากตำหนักไป
แควกๆ!
เสียงฝีเท้าอันหนักแน่นและเสียงเสียดสีของแร่ทองคำดังมาจากตำหนัก เมื่อเจียงหลีเดินนำอัศวินเกราะทองออกจากตำหนัก ทุกคนที่ผ่านไปมาต่างแสดงสีหน้าตกใจ
“วันนี้อากาศไม่เลว!” เจียงหลียืดตัว แหงนมองพระอ
