เจ้าตอบแทนบุญคุณข้าก่อนไม่ดีกว่าหรื อ มาเป็นวิญญาณยุทธ์ตัวที่ห้าของข้า วันข้างหน้า พวกเราบุกไปดินแดนตงฮวงและแก้แค้นสกุลจงซานดีหรือไม่”
เทียนหยาเบิกตากว้าง จ้องเขม็งในดวงตาส่องประกายของเจียงหลี ทันใดนั้น ก็ยิ้มเยือกเย็นขึ้นมา “ที่แท้เป้าหมายของเจ้าก็เหมือนกับพวกเขา”
เจียงหลีกลับคลายมืออย่างไม่สะทกสะท้าน “ไม่ผิด คนที่เข้ามาในอาณาเขตหลิงอู่ แน่นอนว่าก็เพื่อตามหาวิญญาณยุทธ์ที่สามารถประสานได้ อีกอย่าง เจ้าถูกขังในเกราะวิญญาณและถูกนำ ออกจากอาณาเขตหลิงอู่ นอกจากประสานกับมนุษย์ ก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว หรือว่าเจ้าจะยอมถูกขังในนั้นต่อไป แล้วปล่อยให้สกุลจงซานพวกนั้นใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอย่างนั้นหรือ”
คำพูดเหล่านี้ ทำให้ดวงตาของเทียนหยาเปลี่ยนไปอย่างยากที่จะคาดเดาได้
ความแค้นของมันที่มีต่อสกุลจงซานสามารถจินตนาการได้ เช่นนั้น ข้อเสนอของเจียงหลี…มันจึงหัวเราะเยาะเล็กน้อย “เจ้าไม่กลัวร่างระเบิดหรือ”
“ไม่กลัว” เจียงหลีเอ่ยอย่างเฉียบขาด
“ตกลง!” เทียนหยาก็พยักหน้าอย่างจริงจัง “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็กลายเป็นวิญญาณยุทธ์ตัวที่ห้าของเจ้า ช่วยให้เจ้าเข้าไปในระดับหลิงหวัง เพียงแต่ว่า เจ้าห้ามลืมสัญญา สักวันหน
