นึ่ง ต้องฆ่าสกุลจงซานแก้แค้นให้กับข้า”
“ไม่มีปัญหา!” เจียงหลีตอบอย่างไม่ลังเล
นางฆ่าคนของสกุลจงซาน หลังจากออกจากอาณาเขตหลิงอู่แล้ว พวกเขาจะปล่อยนางกับศิษย์พี่สามลอยนวลหรือ ความแค้นก่อตัวขึ้นนานแล้ว ถึงแม้ไม่ได้ทำเพื่อเทียนหยา นางอาจจะไปยังดินแดน ตงฮวงแห่งสกุลจงซานอีกครั้งก็เป็นได้
“เริ่มเถิด” เทียนหยาเอ่ย
เจียงหลีพยักหน้า
นางมองร่างลวงสีทองของเทียนหยา และปลดปล่อยเนตรญาณของตนออกมา
เมื่อเนตรญาณของนางถูกเปิดออกทีละดวงๆ ดวงตาของเทียนหยาก็ยิ่งโตขึ้น วิญญาณยุทธ์ทั้งสี่ตัวก่อนหน้านี้ของเจียงหลีล้วนเป็นขั้นสูงสุดทั้งสิ้นก็มากพอแล้ว
แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือคาดไม่ถึงว่านางคือผู้มีเนตรญาณทั้งเก้าในตำนาน!
ไม่!
ไม่ใช่เนตรญาณทั้งเก้า!
สายตาของเทียนหยามองยังแสงสีเทาของเนตรญาณที่สิบแต่โปร่งแสงระยิบระยับและตกตะลึงจนยากจะอธิบายออกมาเป็นคำพูด
“เป็นอย่างไรบ้าง พรสวรรค์ของข้า ไม่ถือว่าฉีกหน้าเจ้าหรอกนะ” ในสายตาของเจียงหลีมีความหยิ่งผยองที่ติดตัวมาแต่กำเนิด
ไม่หรอก! ไม่เป็นเช่นนั้นแน่นอน!
เทียนหยาตื่นจากความตกใจ มันใช้สายตาที่ซับซ้อนมองนาง “หากประสานสำเร็จ เจ้าก็จะประหลาดใจเช่นกัน”
หืม
เจียงหลีสงสัยเล็กน้
