ม่ใช่คนที่จะจับเจ้า” เจียงหลีเอ่ยขึ้นทันที
เทียนหยาหยุดลงด้านหน้านาง สมองอันใหญ่โตขบคิดอย่างจริงจังชั่วครู่ ถึงเอ่ยขึ้น “ไม่ใช่จริงๆ ด้วย ลมปราณบนตัวของพวกเจ้าไม่เหมือนกัน ลมปราณบนตัวไอ้พวกสารเลวนั่นเย็นเยือกมาก”
“พลังจู๋อิน” เจียงหลีเอ่ย
เทียนหยาพยักหน้า “ถูกต้อง”
“ได้ยินมาว่าเจ้าก็เป็นพวกหากมีบุญคุณตอบแทน หากมีความแค้นต้องชำระ ใช่หรือไม่” ทันใดนั้น สายตาของเจียงหลีเปลี่ยนไป ฉายแววเจ้าเล่ห์ขึ้นมา
