มีความเคยชินอย่างหนึ่ง เมื่อต้องลงเขาออกเดินทาง มักนำสุราที่กลั่นเองติดตัวไปด้วย
“เอาไปด้วยเถิด! ชอบก็เอาไปด้วยเลย! เป็นบุรุษแท้ๆ ยังจะมาลีลาทำไม ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าเป็นถึงหลิงหวง ไม่มีทางที่จะรักษาไหสุราสักใบไม่ได้หรอกนะ!” เว่ยจี๋ยังคงโน้มน้าวต่อไป
แม้เขาจะรู้ว่าการโน้มน้าวครั้งนี้ เสิ่นฉงจะไม่ได้ยินก็ตาม
เสิ่นฉงดูเหมือนจะลังเลชั่วครู่ จนในที่สุดเขาก็ตัดสินใจพกไหสุราที่ใส่เว่ยจี๋ไว้ไปด้วย
ณ เวลานี้ เว่ยจี๋พอใจนัก เดินวางมาดออกจากฮวงเสินพร้อมกับเสิ่นฉง
…
