วัตถุดิบของสุรากลั่นที่เสิ่นฉงตามหาอยู่นั้น ล้วนหาได้จากอาณาจักรบางแห่งภายใต้การปกครองของฮวงเสิน เขามุ่งตรงไปยังทุ่งนาชนบทเพื่อเก็บรวบรวมส่วนผสมเหล่านั้น
ด้วยระดับการฝึกฝนและความเชี่ยวชาญในศาสตร์ลับของเสิ่นฉง ในชั่วพริบตา เขาก็ปรากฏตัวบนคันนาในทันที
ทุ่งนาโดยรอบ รวงข้าวสาลีสีทองแกว่งไกวตามแรงลม วิวทิวทัศน์สุดแสนจะงดงาม
เขาผูกไหสุราของเว่ยจี๋ไว้ที่เอว ขณะวิญญาณร้ายบางตัวกำลังเดินวางมาดตามเขาไป มองเห็นแผ่นหลังที่ล่องลอยไปอย่างอิสระ จึงหรี่ตายิ้มจนดวงตาดังหงส์กลายเป็นเส้นตรง
เสิ่นฉงหยุดเดินและก้มตัวตรวจดูรวงข้าวสาลีในทุ่งนาเป็นระยะๆ แล้วค่อยก้าวเดินต่อ
อย่างไรก็ตาม เขาทำให้รู้สึกเหมือนวิมานบนดิน รู้สึกผ่อนคลายและสบายใจ
“ช่างอิสระดั่งเซียนเสียจริงเชียว!” เว่ยจี๋ถอนหายใจเอ่ย
เขาชื่มชมอารมณ์ความรู้สึกของเสิ่นฉงเช่นนี้นัก ซึ่งแตกต่างจากเขา เมื่อครั้นยังเป็นมนุษย์ เขาได้ลิ้มรสทั้งของความทุกข์ทรมานและความขมขื่น ทั้งจากความอบอุ่นและความเย็นชาของมนุษ ษย์
เว่ยจี๋หุบยิ้มเล็กน้อย
ดูเหมือนว่าฉากสุขสบายตรงหน้า จะกระตุ้นความทรงจำในอดีตของเขาบางส่วน
“เพราะหัวใจของข้าขมขื่น ฉะนั้น สุราที่กลั่นออกมาจึงมีรสขมอย่างนั้
