วันที่สอง เดิมทีเจียงหลีตัดสินใจที่จะไปคาราวะซือจุน แต่รู้ว่าท่านประมุขยังคงไม่ออกมาจากการบำเพ็ญปฏิบัติ ดังนั้น นางจึงกลับไปที่ตำหนักตนเอง เพื่อฝึกฝนวิชาหุ่นเชิดกับเว่ย ยจี๋ต่อ
วันที่สาม วันที่สี่ เสิ่นฉงรวมพวกสามคนแบ่งกันทดสอบการฝึกฝนด้านต่างๆ ของนาง
เมื่อพอใจแล้ว จึงอนุญาตให้นางพักได้หนึ่งวัน ออกไปนอกตำหนักเย่าได้
เดิมเจียงหลีอยากไปหาคนคุ้นเคยอย่างลู่เสวียน เหวินเหรินชิ่งชิ่ง หนานอู๋เฮิ่น เฟิงสิงอวิ๋น แต่คิดไม่ถึงว่า ลู่เสวียนและเหวินเหรินชิ่งชิ่งออกจากประตูหุบเขาเพื่อไปฝึกฝน ส่วน หนานอู๋เฮิ่นและเฟิงสิงอวิ๋นได้รับมอบหมายหน้าที่ให้กลับไปที่สถาบันไป๋หยวนที่หนานฮวง
ทำให้พลาดกันอย่างน่าเสียดาย เจียงหลีทำได้เพียงกลับตำหนักเย่า เพื่อฝึกฝนวิชาปลุกเสกหุ่นต่อ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผ่านไปแล้วหนึ่งเดือน
เว่ยจี๋ใช้ทั้งไม้อ่อนและไม้แข็ง ในที่สุดเจียงหลีก็เอ่ยปากขอเสิ่นฉงไปเยี่ยมชมสถานที่หมักสุราของเขา ในเรื่องนี้ เสิ่นฉงก็ตอบรับด้วยความยินดี
โรงหมักสุรานี้ เจียงหลีไม่ได้สนใจอะไรมาก แค่ดูผ่านๆ แล้วหามุมดีๆ เพื่อวางไหสุรา “ศิษย์น้องเล็ก เจ้ากำลังทำอะไร” เสิ่นฉงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
เจียงหลีพูดข้ออ้า
