ดินแดนผนึกมารกลับคืนสู่ความสงบ
อวิ๋นเซียวหายตัวไป หมัวเผิงก็หายตัวไปเช่นกัน ผู้คนที่เหลือยังคงฝึกฝนกันต่อ ส่วนพวกเจียงหลีราวกับหายตัวไปก็ไม่ปาน เพราะไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาอีกเลย
จนกระทั่งครบกำหนดสองปี ซึ่งครั้งนี้เจียงหลีไม่ได้หายตัวไปไหน และปรากฏตัวขึ้นที่ทางออกพร้อมกับพวกเจียงเฮ่า
ณ ที่แห่งนี้ พวกเจียงหลีได้พบกับอวิ๋นเซียวอีกครั้ง
เมื่อพวกเขาปรากฏตัว ดวงตาที่เย็นชาและอำมหิตของอวิ๋นเซียวจดจ่อไปที่เจียงหลีเพียงผู้เดียว ความหาที่เปรียบมิได้ในตัวเขาดูเหมือนจะจางหายไป และแทนที่ด้วยความมืดมน
“ออกจากที่นี่ไป ต้องระวังคนผู้นี้ให้มากขึ้น” ฉินเทียนอีพูดที่ข้างหูของเจียงหลี
เจียงหลีที่อุ้มปีศาจน้อยบางตัวผู้ถูกนางหยอกล้อในช่วงนี้หดหู่ใจมากขึ้นและยิ้มอย่างเย็นชา “ไม่เป็นไร ด้านนอกไม่ได้มีแค่คนของป้อมปราการเฟยอวิ๋น”
ทันทีที่พูดจบ แสงสีขาวได้ปกคลุมพวกเขา และในทันใด พวกเขาก็หายไปจากดินแดนผนึกมาร
…
