มาจากหัวใจปลุกให้หลิวหลีที่กำลังหลับใหลตื่นขึ้น มันลืมตาและความตื่นตระหนกของเจียงหลีก็สะท้อนในดวงตาอันเลือนลางของหลิวหลี
พลังปีศาจในตัวของหลิวหลีแตกสลาย และท่ามกลางความว่างเปล่านั้น มันพุ่งตรงไปหาเจียงหลี
เมื่อหมัวเผิงมองเห็นหลิวหลีตื่นขึ้น ก็ปรากฏทั้งความเคารพและความหวาดกลัวขึ้นในดวงตาที่เยือกเย็นของเขา “ฝ่าบาท”
เจียงหลีกอดหลิวหลีที่พุ่งเข้าใส่ตนไว้แน่น ซุกศีรษะไว้ในขนของมัน และพูดด้วยความน้อยใจ “เขาจะพาเจ้ากลับไป”
หลิวหลีหันหน้ามามอง และจ้องไปที่หมัวเผิงด้วยสายตาที่เย็นชา
หัวใจของหมัวเผิงสั่นสะท้าน ก้มศีรษะต่อหน้าเดรัจฉานน้อย
โฮกกก!
ทันใดนั้น หลิวหลีส่งเสียงคำราม ร่างกายของมันขยายใหญ่ขึ้น เดิมทีร่างกายอันอ่อนนุ่มของมันขยายใหญ่ขึ้นหลายสิบเท่า แม้ว่ามันจะเทียบไม่ได้กับหมัวเผิง แต่ก็มีขนาดใหญ่กว่าเจีย ยงหลี
เรือนขนบนร่างกายของหลิวหลีงดงามและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ เดิมทีเป็นสัตว์ตัวน้อยหางสั้นที่มีขนปุกปุย บัดนี้กลายเป็นสัตว์หางยาวทรงพลัง ขนยังคงมีสีขาวเงิน บนกรงเล็บทั้งสี่มีร รอยเลือดสีแดง โครงคิ้วบนดวงตาสีเขียวครามปรากฏขนสีแดงเข้มลอยอยู่อย่างมีเสน่ห์ หว่างคิ้วมีลายแนวตั้งสีทอง เผ
