ยวกระอักเลือดออกมาอีกคำหนึ่งและคลานออกมาจากหลุม อาการบาดเจ็บที่แขนของเขาเหมือนกับที่เขาทิ้งบาดแผลบนเรือนร่างของเจียงเฮ่าไม่มีผิดเพี้ยน
แต่ เขากลับไม่ได้รับการรักษาจากเจียงหลี
“เจ้าจะฆ่าข้าอย่างไร” เสียงคำถามดังมาจากพื้นที่โล่ง
อวิ๋นเซียวเงยศีรษะขึ้น และรูปโฉมสะคราญที่ไม่มีใครเทียบได้สะท้อนให้เห็นในดวงตาที่มืดมนของเขา เขาคืออวิ๋นเซียว ผู้ที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในปฐพี แต่วันนี้มันป่นปี้ย่ อยยับหมดแล้ว!
จะไม่ให้เขาเกลียดแค้นได้เยี่ยงไร
แล้วมันก็เป็นดั่งที่เจียงหลีปรามาศเอาไว้ เขาฆ่านางไม่ตาย!
อ๊ากกก! อวิ๋นเซียวคำรามเสียงดังกึกก้อง
เสียงเยาะเย้ยของเจียงหลีดังลงมาจากท้องฟ้า “ต้องการทำลายผนึกด้วยกำลังหรือไม่ ข้าจะบอกให้เอาบุญ ผนึกที่ตกลงบนตัวเจ้าจะคงอยู่จนกว่าเจ้าจะออกไปจากดินแดนผนึกมาร”
“เจ้า!” ความเกลียดชังในดวงตาของอวิ๋นเซียวเสมือนดั่งอาบยาพิษ
“ในเมื่อเจ้ารู้ว่าเป็นคนแพ้ไม่เป็น ทำไมไม่เตรียมพร้อมให้มากกว่านี้ล่ะ” เจียงหลีหัวเราะอย่างเย็นชา
อวิ๋นเซียวลุกขึ้นยืนและค่อยๆ ถอยห่างออกไป เขาจ้องมองไปที่เจียงหลี “เจียงหลี เจ้าออก
