ค แม้อวิ๋นเซียวอยากฆ่าคน แต่ก็ไม่มีความสามารถด้านนั้น
ฉินเทียนอีหัวเราะขมขื่น “สิ่งนั้น อยู่ในมือของหลัวอวี่” เรื่องที่เหนือคาดหมายก็คือ เขาเองก็อับจนหนทาง
“แล้วจะทำอย่างไร ถึงอยากหนีก็หนีออกจากอาณาเขตจื๋อจั้งไม่ได้ อวิ๋นเซียวไม่มีวันรามือแน่” แววตาไหวปี้ฉายแววกังวล
“ลำบากพวกเจ้าแล้ว” เจียงเฮ่าเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกผิด
แต่กงเสวี่ยฮวากลับเอ่ยขึ้นอย่างไม่ชอบใจ “เราเป็นพี่น้องกัน อย่าพูดแบบนี้อีก”
“หึ เจียงเฮ่า เจ้าทำให้ข้ารู้สึกชื่นชมจริงๆ คิดไม่ถึงว่าจะมีชีวิตรอดจากนกเผิงพิฆาตของข้า แต่ก็ไม่มีอะไร ไม่ว่าใคร ไม่ว่าเรื่องไหน ก็ไม่มีทางแก้ไขจุดจบของเจ้าที่จะต้องตายในวันนี้ได้หรอก” เสียงของอวิ๋นเซียวดังมาจากพื้นที่โล่งนั้น
จากนั้น ทันทีที่เสียงของเขาขาดหายไป เขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องอย่างรุนแรง
“เจ้า…”
คนที่ส่งเสียงกรีดร้องหันไปมองศิษย์สำนักเดียวกันที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยความตกตะลึง ดูเหมือนไม่ชัดเจนว่าเพราะเหตุใดเขาถึงได้ลงมือกะทันหัน จนทำให้คนล้มตาย
และคนนั้นที่เป็นผู้ลงมือ ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำ ปรากฏความบ้าคลั่ง ส่งเสียงคำรามกรีดร้องและพุ่งเข้าโจมตีคนอื่น
เริ่มต้นแล้ว!
พวกของเจียงเฮ่าผู้ซึ่งเคยประสบพบเจ
