ายน้อยแห่งวังเทียนอู่กงนี้เปรียบเสมือนมดแมลงก็มิปาน
กงเสวี่ยฮวาหรี่ดวงตาทั้งคู่ สายตาเย็นชาคมกริบไม่มีสิ่งใดเปรียบ “ป้อมปราการเฟยอวิ๋นกำเริบเสิบสานเยี่ยงนี้ ข้า…กงเสวี่ยฮวาจะไม่สนใจได้อย่างไรเล่า”
ในที่สุด อวิ๋นเซียวก็ชายตามองกงเสวี่ยฮวา “เช่นนั้นข้าก็จะมองว่าวังเทียนอู่กงของเจ้าประกาศสงครามกับป้อมปราการเฟยอวิ๋นของข้าแล้วกันนะ”
แววตาของกงเสวี่ยฮวาเย็นเยียบ ในดวงตาวูบไหวไปด้วยความดุร้าย “เจ้ายังไม่คู่ควร”
นี่ไม่คู่ควร ซึ่งหมายความว่าอวิ๋นเซียวไม่คู่ควรที่จะเป็นตัวแทนของป้อมปราการเฟยอวิ๋น หรือหมายความว่าไม่คู่ควรที่จะให้วังเทียนอู่กงลงมือ
อย่างไรเสีย ก็ไม่มีใครรู้
เพราะหลังจากที่กงเสวี่ยฮวาพูดประโยคนั้นจบ เขาก็พุ่งเข้าใส่อวิ๋นเซียวแล้ว
จากนั้น อวิ๋นเซียวยกมือขึ้นตวัด พลังอันน่าหวาดกลัวออกมาจากแขนของเขา แล้วปล่อยพลังจนกงเสวี่ยฮวาลอยละลิ่ว
“วันนี้ เป้าหมายของข้าไม่ใช่เจ้า” เมื่อสิ้นเสียง อวิ๋นเซียวก็เข้ามาประชิดเจียงเฮ่า
