ช่นนั้น…แล้วหุ่นเชิดระดับต่ำล่ะ” เจียงหลีเอ่ยขึ้นอย่างนอบน้อมอีกครั้งเพื่อขอเล่าเรียน
เว่ยจี๋ถือโอกาสคว้าหุ่นกลสัตว์มาหนึ่งตัว แล้วโยนใส่อ้อมแขนเจียงหลี เจียงหลีรับเอาไว้แล้วมองเขาอย่างไม่ใคร่เข้าใจนัก
“เจ้าต้องถอดชิ้นส่วนของหุ่นกลสัตว์เสียก่อน แล้วค่อยประกอบเข้าไปใหม่ ดูสิ ว่าจะสมบูรณ์เหมือนตอนแรกหรือไม่ หากเจ้าสามารถทำได้ ก็พิสูจน์ได้ว่าเจ้ามีพรสวรรค์ที่จะเรียนวิชาปลุก กเสกหุ่น”
ในระหว่างที่เว่ยจี๋อธิบาย อัศวินเกราะทองอีกสี่ตัวก็หยุดการต่อสู้ แล้วกลายร่างเป็นถัวสีทองห้าเม็ดเหมือนเดิม แล้วลอยกลับเข้ามาในมือของเว่ยจี๋
ส่วนเขา ดูเหมือนจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเจียงหลีแล้ว ก็อ้าปากหาวแล้วพลิกตัวลงไปนอนเหมือนเดิม
“…”
เสียงกรนของเขา ทำให้เจียงหลีไม่มีสิ่งใดจะเอื้อนเอ่ย จึงพึมพำออกมาอย่างอดไม่ได้ “ตัวก็เป็นวิญญาณชั่วร้ายอยู่แล้วยังจะทำนิสัยชั่วร้ายตามไปด้วย! นี่ทั้งเป็นขี้เมา ทั้งยังนอนก กรน ช่างเป็นวิญญาณร้ายที่ยั่วโมโหคนได้ดีจริงๆ นี่มันถ่วงเวลาคนเป็นชัดๆ”
บ่นไปก็เท่านั้น เจียงหล
