มองเจ้าน้ำลายไหลกันฮะ!”
นางน้ำลายไหลหรือ มีซะที่ไหนฮะ!
อย่างมากที่สุด ก็แค่หลงใหลไปชั่ววูบ แต่เมื่อนางเห็นใบหน้าของลู่เจี้ย นางก็ต้องปราบปีศาจร้ายในใจทั้งหมดมิใช่หรือ
ทันใดนั้น
สายลมแห่งความชั่วร้ายก็พัดผ่านร่างของเจียงหลีไป
ผีเฒ่าร่างผอมบางมายืนอยู่ข้างกายนางแล้วเอ่ยถาม “แม่นาง อยากต่อยเขาสักหมัดใช่ไหมล่ะ”
อืม!
เจียงหลีพยักหน้าอย่างแรง
“แต่ว่า เขาจัดการยากนี่นา” ผีเฒ่าร่างผอมเอ่ยขึ้นด้วยความลำบากใจ
เจียงหลีขมวดคิ้ว เมื่อนึกขึ้นได้ แววตานางก็มองเขาอย่างครุ่นคิด “ผู้อาวุโส ท่านมีอะไรก็พูดมาตามตรงเถอะ”
“แหะๆ” ชายชราร่างผอมบางลูบมือของเขาและยิ้มอย่างมีเลศนัย
“เจ้ารู้ไหมว่ากิเลสของเขาคืออะไร” เว่ยจี๋เงยหน้าขึ้นและจิบสุราแล้วพูดเบาๆ
ทันทีที่เขาพูด ชายชราร่างบางก็กวาดสายตามองเขาอย่างชั่วร้าย
เจียงหลีมองเว่ยจี๋อย่างไม่เข้าใจ แล้วก็หันกลับไปมองผู้เฒ่าอีกครั้ง
เว่ยจี๋ไม่สนใจคำขู่ของผู้เฒ่าร่างบาง แล้วพูดต่อไปว่า “กิเลสของเขาก็คือต้องการหาคนผู้หนึ่งที่สามารถมาเป็นลูกศิษย์เพื่อเรียนวิชาของเขาภายในหนึ่งเดือน หากภายในหนึ่งเดือนนี้ไม่สามารถเรียนสำเร็จ ตาแก่นี้ก็จะฆ่าลูกศิษย์ของตัวเองให้ตายซะ”
ผู
