“อิสระไร้ขอบเขต” ทันใดนั้นเสียงจากทางด้านสำนักฝัวหมัวก็ดังขึ้นเรียกความสนใจจากทุกคน
“พระมหาอินฮู ท่านหมายถึง ศิษย์น้องผู้น่าสงสารของท่าน ตายเพราะกิเลสเข้าร่างแล้วกลายเป็นมารหรือ” ดูเหมือนอาจารย์ใหญ่ของสำนักฝัวหมัวจะไม่ได้ยินคำคัดค้านของฝั่งนี้ แล้วแสดงความคิดเห็นของตัวเองต่อพระอินฮู
พระมหาอินฮูผงกศีรษะอย่างเศร้าสร้อย “ใช่แล้ว ตอนนั้นพวกเราถูกขังอยู่ในอาณาเขตจื๋อจั้ง เพราะกิเลสครอบงำร่างกายหลายคนจึงได้รับผลกระทบจากกิเลสแล้วถูกฆ่าตายอย่างบ้าคลั่ง มีคนตายไม่น้อย มันช่างโหดร้ายจริงๆ โชคดี ในช่วงสุดท้ายที่กำลังคับขัน เจียงหลีแห่งฮวงเสินค้นพบวิธีออกจากอาณาเขตจื๋อจั้งจึงช่วยชีวิตพวกเราที่เหลือออกมาได้”
กงเสวี่ยฮวาฟังจนเบิกตาอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
เขาขอคารวะให้กับทักษะการเล่นละครของพระมหาอินฮูจริงๆ! หลังจากเหตุการณ์นี้เขาละเว้นส่วนตรงกลาง และถูกยึดโดยประเด็นสำคัญในตอนต้นและตอนปลายอย่างนั้นหรือ
“ที่แท้ เพราะคนของป้อมปราการเฟยอวิ๋นและสำนักหลีหุนจงถูกกิเลสครอบงำจนตายก็เพราะพลังควบคุมจิตไม่แข็งแกร่งพอนี่เอง” ผู้อาวุโสของวังเทียนอู่กงที่ห้ามกงเสวี่ยฮวาเมื่อครู่นี้ตระหนักได้ในทันที
และเขายังประสานมือคาร
