วะพวกเสิ่นฉง “ต้องขอบใจท่านแล้ว”
“มิกล้ารับไว้หรอก” เสิ่นฉงยิ้มเจือจางแล้วผงกมือตอบกลับไปตามมารยาท
ส่วนคนของวังเวิ่นฉิงและสำนักฝัวหมัวต่างพากันแสดงความขอบคุณไปที่ฮวงเสินเช่นกัน
กลุ่มอำนาจทั้งสี่แซ่ซ้องและสร้างสันติภาพ โดยทิ้งป้อมปราการเฟยอวิ๋นและสำนักหลีหุนจงไว้ข้างนอกโดยสิ้นเชิง เมื่อเห็นใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นสดใส
“เหอะ! พวกท่านบอกว่าพวกเขาตายเพราะกิเลสครอบงำ ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ น่ะหรือ” เห็นได้ชัดว่าคนของสำนักหลีหุนจงไม่เชื่อ
ไม่เพียงแค่พวกเขา แต่คนของป้อมปราการเฟยอวิ๋นก็ไม่เชื่อเช่นกัน! ต่อให้ตายเพราะถูกกิเลสครอบงำ แต่ทำไม่คนที่ตายถึงได้มีเพียงคนของพวกเขาสองสำนัก ทั้งยังตายเกลี้ยงหมดเลยหรือ
“พวกท่านบอกว่าไม่ใช่ก็คือไม่ใช่หรือ พวกท่านได้อยู่ในนั้นหรือไร รู้หรือไม่ว่าพวกข้าเจออะไรบ้าง” กงเสวี่ยฮวาเอ่ยขึ้นอย่างอดไม่ได้
สำนักหลีหุนจงไม่กล้าหาเรื่องนายน้อยแห่งวังเทียนอู่กง จึงทำได้เพียงลอบมองทางด้านป้อมปราการเฟยอวิ๋น
ผู้นำกลุ่มของป้อมปราการเฟยอวิ๋นปราดมองกงเสวี่ยฮวาอย่าร้ายกาจ กงเสวี่ยฮวากลับไม่กลัวแล้วจ้องกลับไป เขาถอนสายตากลับมามองทางด้านฮวงเสิน “ขอเรียนถามพวกท่านจากฮวงเสิน เจ
