ไปราวกับไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าเจียงหลีอีกเลย ไม่ว่าเจียงหลีจะกระตุ้นแค่ไหนก็ตาม เขาก็ไม่มาปรากฏตัวอีก
ช่วยไม่ได้ เจียงหลีจึงทำได้เพียงฝึกฝนไปพลาง เฝ้ารอไปพลาง
โชคดีที่เสิ่นฉงและคุนอู๋ได้ให้ตำรากับนาง และเนื้อหาในนั้นส่วนใหญ่ล้วนเป็นเรื่องที่นางไม่เคยเรียน ช่วงเวลานี้ นางกลับเป็นว่ามีสมาธิสงบนิ่งลง และศึกษาการใช้ศาสตร์ลับสองประเภทใหญ่ๆ ของฮวงเสิน
พูดง่ายๆ คือ ศาสตร์ลับประเภทแรกของฮวงเสิน น่าจะใช้กับตัวเอง ส่วนประเภทที่สองใช้ผ่านสื่อกลาง โดยการนำเอาพลังแห่งศาสตร์ลับประเภทแรกแนบติดบนสื่อกลาง เพื่อไม่ให้คนเขาใจในศาสตร์ลับก็สามารถใช้ได้
แล้วสื่อกลางที่ว่ากลับมีเงื่อนไขตามแต่ละประเภท และต่างก็มีส่วนที่ไม่เหมือนกัน
กล่าวโดยสรุป ยิ่งศึกษาอย่างลึกซึ้ง เจียงหลียิ่งรู้สึกว่าศาสตร์ลับเปรียบเสมือนมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลที่หยั่งรู้ไม่ได้และไร้ขอบเขต
พอนานๆ เข้า เมื่อนางถูกศาสตร์ลึกลับนี้ดึงดูดความสนใจ นางก็ลืมเว่ยจี๋ไปเสียสนิท
เมื่อศึกษาจนเหนื่อยล้า นางก็หันมาฝึกพลังวิญญาณและพลังจิตต่อ
นางอยากเล่นหยอกล้อกับหลิวหลี แต่นางไม่แน่ในว่าเว่ยจี๋จะแอบจับตามองนางอยู่หรือเปล่า ดังนั้นนางจึงไม่อยากเปิดเผยหลิวหล
