พลังดึงดูดมาหาศาลดึงเจียงหลีจนมิอาจต้านทานได้เลย
เมื่อร่างของนางจมลงไปในสุสาน สุสานนั้นก็กลายเป็นเหมือนอ่างน้ำวนสีดำขนาดใหญ่ ซึ่งดูดนางลงไปที่ก้นบ่อทันที
ปัง!
ร่างของนางตกลงไปในโถงสุสานอย่างแรง
ซี๊ดดดด! เจียงหลีสูดหายใจ ก่อนจะช้อนสายตามองสำรวจ
ฟู่วๆๆ!
ทันใดนั้น เมื่อนางลืมตาขึ้น เทียนในสุสานก็ถูกจุดขึ้นด้วยตัวมันเอง ซึ่งขจัดความหนาวเย็นและความมืดในสุสาน ทำให้เจียงหลีเห็นว่าตอนนี้ตนเองอยู่ที่ไหน
“เป็นโถงสุสานจริงๆ ด้วย” เจียงหลีมองสำรวจโดยรอบอย่างรวดเร็ว ก็ยืนยันได้ว่าตนเองอยู่ที่แห่งใด
ห้องโถงสุสานนี้ไม่ใหญ่มาก ในนี้มีเพียงเตียงหินเพียงแท่นเดียว และโต๊ะหินอีกหนึ่งตัว ม้านั่งสองตัว ไม่มีประตูหรือหน้าต่าง “โถงสุสานนี้มัน…”
เจียงหลีขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความไม่เข้าใจ
สุสานข้างนอกนั้นก็ไม่ถือว่าใหญ่มาก เช่นเดียวกับหลุมศพเดียวดายที่ไม่มีเจ้าของในหลุมศพ มีเพียงเนินดินครึ่งวงกลมขนาดเล็กเท่านั้น
แต่ทว่าข้างใต้นี้กลับมีโถงสุสานเช่นนี้อีกหนึ่งห้องหรือ
“เว่ยจี๋!” เจียงหลีตะโกนเรียกเสียงดังก้อง
เจ้าคนนี้ดึงนางลงมา แต่ตัวเองกลับไปที่ไหนซะแล้วล่ะ
“เหนียงจื่อ[1] ไม่ทันไรก็คิดถึงข้าแล้วหรือ” เพียงครู่เดียว
