ลนไปชั่วขณะ เขาก็ได้สติกลับคืนมา
แต่เขาผลักหญิงสาวในอ้อมแขนออกอย่างแรง แล้วถอยไปข้างหลังหลายก้าว ดวงตาดั่งพญาอินทรีคู่คมจ้องมองไปที่หญิงสาวที่เหมือนมู่ชิงเหยียนไม่มีผิดเพี้ยน แล้วกล่าวถ้อยคำด้วยน้ำเสียงด ดุดัน “เจ้าเป็นใคร ทำไมถึงได้ปลอมตัวเป็นมู่ชิงเหยียน”
แม่นางที่ถูกจับได้เปลี่ยนจากท่าทางอ่อนแอเมื่อครู่นี้เป็นท่าทางยั่วยวน นางเล่นกับปลายผมที่สยายประบ่า มองเจียงเฮ่าด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ทำไม ข้าแปลงกายไม่เหมือนสตรีที่อยู่ใน ใจของเจ้าหรอกหรือ”
ประโยคนี้ได้ยอมรับแล้วว่านางมิใช่มู่ชิงเหยียนจริงๆ และในขณะที่นางกำลังพูดอยู่นั้น ความสนใจในดวงตาของนางก็หายไป ถึงแม้นางยังคงความงดงามและรอยยิ้มสดใส แต่ทว่าดวงตากลับฉายแว ววเย็นยะเยือก
สีหน้าของเจียงเฮ่าเคร่งขรึม และโครงหน้าของเขาก็คมกริบราวกับใบมีด
เขาไม่อธิบายให้นางฟังอยู่แล้ว เพราะถึงแม้มู่ชิงเหยียนจะมีเขาอยู่ในใจ นางก็ไม่เคยรีบร้อนกระโจนเข้าไปในอ้อมแขนของเขาแบบนี้ ตีหน้าเศร้าน่าสงสาร แต่กลับตั
