หลีหนึ่งประโยค
เจียงหลีกลับเอ่ยขึ้นอย่างไม่ยี่หระ “มีคนล้มตายบาดเจ็บในระหว่างฝึกประสบการณ์เป็นเรื่องปกติ หากแพ้ไม่เป็น คราวหน้าก็ไม่ต้องมาแล้ว”
“เจ้านี่มัน!” ไหวปี้เบิกตามองนาง “ข้าแค่อยากเตือนเจ้า รอจนกว่าออกไปจากที่นี่ได้เมื่อไหร่ อย่าชะล่าใจนัก ระวังจะเจอทั้งสองสำนักนี้เข้า”
“ข้ารู้แล้วน่า” เจียงหลีพยักหน้า แต่สีหน้ายังคงเฉยชาเช่นเดิม
“นายน้อย ต่อไปเราจะทำอย่างไรดี” ฉู่เฟยเยียนเดินเข้ามาถามไถ่
“พวกเราร่วมทางไปด้วยกันเถอะ หากเจอพวกป้อมปราการเฟยอวิ๋นและสำนักหลีหุนจงที่ไร้คุณธรรมเข้า พวกเราจะได้ช่วยจัดการพวกเขาให้หนักไปเลย” กงเสวี่ยฮวาเบียดเข้ามาแล้วขยิบตาให้เจีย ยงหลี
ไหวปี้ก็มองนางด้วยความกระตือรือร้น ความหมายของเพื่อร่วมทางนั้นชัดเจนมาก
เจียงหลีกวาดสายตามองไปที่พวกเขาอีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้าตกลง “เช่นนั้นก็ไปด้วยกันเถิด”
“แล้วคนจองสำนักฝัวหมัวเล่า จะทำเช่นไรดี” ฉู่เฟยเยียนเอ่ยถามอีกครั้ง
กงเสวี่ยฮวาชิงตอบเสียก่อน “เช่นนั้นก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาของพวกเขาแล้วล่ะ ตอนนี้พวกเขากำลังฝึกบำเพ็ญสิ่งใดอยู่ พวกเราก็มิอาจรู้แน่ชัดได้ แม้ทุกคนจะเคยสู้รบเคียง
