่วูบไหว จากนั้นจึงออกคำสั่งกับศิษย์ร่วมสำนัก “ไม่ต้องไปสนใจ พวกเราเดินหน้าต่อไป”
เมื่อคนของตำหนักหลีหั่วได้ยินคำสั่งของเขาก็ถอนสายตากลับมา จากนั้นจึงแบกหามฉินเทียนอีมุ่งหน้าต่อไป และยิ่งเข้าใกล้ศูนย์กลางของดินแดนผนึกมารเข้ามาเรื่อยๆ
ในแสงสีขาวพร่างพราย ทุกคนในอาณาเขตจื๋อจั้งดูเหมือนจะถูกปกคลุมไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์
‘แสงศักดิ์สิทธิ์’ นี้มีผลอันน่าอัศจรรย์ มันสามารถขจัดกิเลสมารในร่างของผู้ที่เข้าสู่การเป็นมารไปแล้วได้
คนที่หมดสติก็ค่อยๆ ฟื้นคืนสติ
เมื่อพวกเขาลืมตาขึ้น พวกเขาก็พบว่าถูกแสงสีขาวแปลกประหลาดปกคลุม
“เกิดอะไรขึ้น”
มีคนเอ่ยถามแต่กลับไม่มีใครตอบ
เพราะว่าในขณะนี้ คนที่สามารถตอบคำถามนี้ได้กลับถูกการกระทำของเจียงหลีทั้งหมดทำให้ตกตะลึง
“ที่แท้ก็เป็นยี่ยงนี้! ข้าเข้าใจแล้ว!” ทันใดนั้น พระมหาอินฮูที่ถูกอาบด้วยแสงสีขาวก็ตะโกนขึ้นอย่างตื่นเต้น
ทุกคนต่างหันไปมองเขาก็พบว่าเขายังยืนอยู่ที่เดิม พนมมือและหลับตา แสดงภาพลักษณ์อันเคร่งขรึมของผู้ที่อยู่ในศีลในธรรม
วิ้ง!
มีแสงพระพุทธองค์สีทองพุ่งออกมาจากพระมหาอินฮู
ราวกับว่ากิเลสมารที่อยู่ในอาณาเขตจื๋อจั้งได้กลิ่นอาหารอันแสนอร่อยจึงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง
