นางด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เขาเพิ่งกลับไปได้ไม่เท่าไหร่ก็พบว่าเกิดการเปลี่ยนแปลงถึงเพียงนี้
หลังจากเขาฟังกงเสวี่ยฮวาอธิบายถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาสดๆ ร้อนพอสังเขป เขาจึงได้ร้อนรนตามมาถึงที่นี่
“เจ้าเป็นอะไรหรือไม่ เจ้าบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” เจียงเฮ่ามองสำรวจน้องสาวตนเองอย่างละเอียด เพราะกลัวว่านางจะได้รับบาดเจ็บ
ในขณะเดียวกัน เขาไม่เปิดโอกาสให้ได้เอ่ยตอบแทน แล้วเอาแต่โทษตัวเองไมหยุด “เป็นเพราะข้า! เป็นเพราะข้า!”
น้องสาวเผชิญอันตรายถึงเพียงนี้ เขากลับไม่ได้อยู่ข้างกายน้องในฐานะพี่ชาย เรื่องราวแบบนี้ จะไม่ให้เขาโทษตัวเองได้อย่างไร
“พี่ใหญ่ ข้าไม่เป็นไร” เจียงหลีแย้มยิ้ม
ต่อให้นางพูดว่าไม่เป็นอะไร แต่แววตาตำหนิตัวเองของเจียงเฮ่ายังคงไม่หายไปไหน
“จริงสิ สถานการณ์ทางตำหนักหลีหั่วเป็นอย่างไรบ้าง”
เจียงเฮ่าออกไปเพื่อตามหาเบาะแสของตำหนักหลีหั่ว ตอนนี้กลับมาแล้วสงสัยน่าจะมีเบาะแสกลับมาบ้าง
ส่วนเจียงเฮ่า เมื่อได้ยินคำถามของเจียงหลีพลันเปลี่ยนสีหน้า แล้วสบถเสียงเย็น
เมื่อเจียงหลีเห็นสีหน้าของผู้เป็นพี่ชายจึงหรี่ตาแล้วเอ่ยถาม “ทำไมหรือ หรือว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น” ฉินเทียนอีเป็นถึงหนึ่งในกลุ่มของตำหนักหลีหั่ว
“หายไปแล้ว” เ
