จียงเฮ่าเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง
“หายไปแล้วรึ” เจียงหลีกลับเผยแววตาประหลาดใจ
…
ทั้งสองพี่น้องต่างไม่มีใครพูดอะไรอีก แล้วกลับไปยังที่ที่ทุกคนอยู่เพื่อรวมตัวกับคนอื่น ตอนที่ทั้งสองกลับไป กงเสวี่ยฮวาและไป๋หลี่เฟิ่งก็สามารถจัดการกับคู่ต่อสู้ของตนเองเร รียบร้อยแล้ว ส่วนพระมหาพระมหาอินฮูเองก็สามารถสกัดกั้นลูกศิษย์นอกรีตของสำนักฝัวหมัวเอาไว้ได้เช่นกัน
ในขณะนี้ ผู้ที่ยังคงมีสติสัมปชัญญะก็มีเพียงสองพี่น้องสกุลเจียง กงเสวี่ยฮวา ไป๋หลี่เฟิ่ง พระมหาอินฮูและไหวปี้
“เจ้าบอกว่าคนของตำหนักหลีหั่วหายไปแล้วอย่างนั้นหรือ” กงเสวี่ยฮวากระโดดตัวขึ้นมาเป็นคนแรกหลังจากได้ยินในสิ่งที่เจียงเฮ่าบอกกล่าว
ส่วนคนอื่นก็ขมวดคิ้วแสดงความไม่เข้าใจเช่นกัน
“จะออกไปจากอาณาเขตจื๋อจั้งนี้ได้อย่างไร หากมีวิธีที่จะออกไปได้ ทำไมพวกเขาถึงไม่บอกพวกเรา” ไหวปี้ฟุ้งซ่านเพราะไม่ได้รับการอธิบาย
อันที่จริงนี่ก็เป็นที่สงสัยมากที่สุดของเจียงหลีเช่นกัน หากมีหนทางออกไปได้ คนของตำหนักหลีหั่วไม่บอกนางก็ช่างปะไร แต่ฉินเทียนอีกลับไม่บอกนางสักคำ
จากไปโดยไม่บอกไม่กล่าวเช่นนี้ คนของตำหนัก
